Lunatic mom wordt Candy in Wonderland. Volg onze avonturen vanaf nu hier: http://candyinwonderland.wordpress.com/
23 mei 2011
22 mei 2011
Verjaardagstaarten
Draakje is bijna jarig en dus hadden we gisteren een familiefeestje. We hadden geluk met het weer en konden gezellig in de tuin BBQ'en. Ik had marshmellows gekocht en de kinderen vonden het geweldig om die op een stokje te steken en dan boven de warme BBQ te houden tot ze helemaal zacht waren, lekkerrrr! En dan was er natuurlijk taart. Inspiratie haalde ik hier: http://userealbutter.com/2009/12/09/pomegranate-chocolate-dessert-recipe/ maar ik zou ik niet zijn als ik er niet mijn eigen draai aan gaf.
We hadden donkere chocomoussetaart met granaatappel:
en witte chocomoussetaart met aardbeien (en al ben ik normaal echt niet gek van witte chocola, dit was meteen mijn favoriet!):
We hadden donkere chocomoussetaart met granaatappel:
en witte chocomoussetaart met aardbeien (en al ben ik normaal echt niet gek van witte chocola, dit was meteen mijn favoriet!):
Draakje's draken
Draakje tekent draken. Hij is helemaal in de ban. En hij wordt beter en beter. Ik zal dan wel een trotse mama zijn, maar toch denk ik dat hij wel wat talent heeft. Maar je moet er mijn woord niet voor nemen, kijk zelf maar ;)
20 mei 2011
Business as usual?
Er is in de voorbije weken veel gebeurd, gepraat, nagedacht en wakker gelegen. Maar nog steeds niet geblogd ;) . Bij deze dus.
Wat is er gaande, vraag je je af? Wel, een flinke 2 weken geleden is het project goedgekeurd (van Liefste zijn werk) dat ons wel eens aan een heel groot avontuur kan doen beginnen. Een verhuis naar de US is een misschien-tot-waarschijnlijk geworden. Gespannen heb ik 2 weken gewacht en ondertussen aan het idee gewend, van-paniek-naar-aanvaarding-naar-plannen gegaan. Me al verdiept in het amerikaanse schoolsysteem e.a. Gewacht dus, tot manlief een gesprek had met HR. Ik dacht dus deze week knopen door te hakken. Mis Poes! HR gaat nu een financiële simulatie maken en op basis daarvan kunnen we een beslissing nemen: stay-or-go. OK, we wachten dus nog een beetje langer? Ja, 2 MAANDEN ASTEMBLIEFT!!! Ik heb er spontaan een slapeloze nacht aan over gehouden (dat is me de laatste weken nog meer overkomen...).
Het werd teveel voor mijn zenuwen, maar gisteren ben ik tot rust en inzicht gekomen. OK, 2 maanden zullen voorbij zijn voor ik het weet, als ik terug keer naar "business as usual". Dus gaan we verder met het dagdagelijkse leven, maar zonder plannen maken op lange termijn. Carpe Diem. Punt. Of nee, toch niet, eerder Puntkomma;
Wat is er gaande, vraag je je af? Wel, een flinke 2 weken geleden is het project goedgekeurd (van Liefste zijn werk) dat ons wel eens aan een heel groot avontuur kan doen beginnen. Een verhuis naar de US is een misschien-tot-waarschijnlijk geworden. Gespannen heb ik 2 weken gewacht en ondertussen aan het idee gewend, van-paniek-naar-aanvaarding-naar-plannen gegaan. Me al verdiept in het amerikaanse schoolsysteem e.a. Gewacht dus, tot manlief een gesprek had met HR. Ik dacht dus deze week knopen door te hakken. Mis Poes! HR gaat nu een financiële simulatie maken en op basis daarvan kunnen we een beslissing nemen: stay-or-go. OK, we wachten dus nog een beetje langer? Ja, 2 MAANDEN ASTEMBLIEFT!!! Ik heb er spontaan een slapeloze nacht aan over gehouden (dat is me de laatste weken nog meer overkomen...).
Het werd teveel voor mijn zenuwen, maar gisteren ben ik tot rust en inzicht gekomen. OK, 2 maanden zullen voorbij zijn voor ik het weet, als ik terug keer naar "business as usual". Dus gaan we verder met het dagdagelijkse leven, maar zonder plannen maken op lange termijn. Carpe Diem. Punt. Of nee, toch niet, eerder Puntkomma;
02 mei 2011
Procrastinatie
pro - cras - ti` na - tie [-(t)sie] («Latijn) de -woord (vrouwelijk) verschuiving tot de volgende dag, verdaging
Zie ook http://nl.wikipedia.org/wiki/Procrastinatie.
Ik heb er last van, sinds de vakantie nog meer als normaal. Het is zo zalig geweest en ik wil het gevoel zo lang mogelijk vasthouden: niets moest, alles kon....ik heb het dus erg moeilijk om terug naar de orde van alle dag over te gaan. Als ik mezelf terug tot de orde kan roepen volgen zeker nog wat foto's, maar ja, ik moet eerst een keuze maken uit de 458 foto's! En dus denk ik: straks, morgen, later....maar nu even (nog) niet ;)
Zie ook http://nl.wikipedia.org/wiki/Procrastinatie.
Ik heb er last van, sinds de vakantie nog meer als normaal. Het is zo zalig geweest en ik wil het gevoel zo lang mogelijk vasthouden: niets moest, alles kon....ik heb het dus erg moeilijk om terug naar de orde van alle dag over te gaan. Als ik mezelf terug tot de orde kan roepen volgen zeker nog wat foto's, maar ja, ik moet eerst een keuze maken uit de 458 foto's! En dus denk ik: straks, morgen, later....maar nu even (nog) niet ;)
08 april 2011
Vakantie
Wij muizen er 2 weekjes tussenuit en gaan Bretagne (Côte d'Armor) onveilig maken :D . Au revoir!
28 maart 2011
2 bollekes?
Beertje en Draak hadden vandaag geen school. Na een heel weekend "schoolmusical" (4 voorstellingen) hadden ze wel een dagje vrij verdiend. Helaas moest ik wel een halve dag werken, dus het werd uitslapen en dan een voormiddagje voor de buis (met héééééél veel zenders nu), wat ze eigenlijk helemaal niet erg vonden ;) .
Na de middag boodschappen doen en dan zijn we samen nichtje Kitty van school gaan halen. En omdat er niet genoeg tijd was om nog naar de speeltuin te gaan (mijn broer staat meestal al redelijk vroeg aan onze deur om nichtje op te halen) heb ik de kinderen getrakteerd op een ijsje in de plaatselijke crèmerie. Een hoorntje met 1 bolletje vanille (en 'discoballetjes') voor Kitty, eentje met 2 bolletjes aardbei voor Draak en eentje met 2 bolletjes chocola voor Beertje, en even later brachten ze dit:
Euh, waar maken ze hier die bolletjes mee, met pollepels???
En mama hield het braafjes bij een kopje koffie :)
Na de middag boodschappen doen en dan zijn we samen nichtje Kitty van school gaan halen. En omdat er niet genoeg tijd was om nog naar de speeltuin te gaan (mijn broer staat meestal al redelijk vroeg aan onze deur om nichtje op te halen) heb ik de kinderen getrakteerd op een ijsje in de plaatselijke crèmerie. Een hoorntje met 1 bolletje vanille (en 'discoballetjes') voor Kitty, eentje met 2 bolletjes aardbei voor Draak en eentje met 2 bolletjes chocola voor Beertje, en even later brachten ze dit:
En mama hield het braafjes bij een kopje koffie :)
27 maart 2011
Knopen
Wolf's puberkuren lopen de laatste tijd de spuigaten uit. Nadat hij op school een dag uitsluiting heeft gekregen (hij moest die dag wel op school zijn maar niet in de les; hij moest in een apart lokaal strafwerk maken) is hij nu ook 3 dagen geschorst op internaat wegens wangedrag. De laatste weken zijn loodzwaar geweest voor ons, ik heb tranen met tuiten gehuild uit onmacht en verdriet. Lange gesprekken, straffen, we weten niet meer hoe we dit moeten aanpakken.
Omdat hij nu 3 dagen niet op internaat mag zijn, maar wel op school, moesten we een oplossing vinden: ik kan hem niet 3 dagen naar school brengen, dat is uitgesloten. Dus maar met het openbaar vervoer: als hij hier om 6u de bus neemt, komt hij tegen 8u op school aan. Dat is vroeg, heel vroeg....maar kijk, hij lijkt het niet erg te vinden! Hij is zelfs blij dat hij een paar dagen niet naar het internaat moet....dus misschien was internaat wel niet zo'n goede keuze voor hem? Is hij daarom misschien zo balorig? Omdat hij zich uitgesloten voelt uit ons gezin? Na nog maar eens een lang, ernstig gesprek hakken we de knoop door en laten we hem de keuze: of na uitsluiting terug naar het internaat tot einde schooljaar, of vanaf nu met de bus heen en weer (de terugrit is korter dan de heenrit trouwens). Heel even maar twijfelt hij (hij heeft vrienden op internaat gemaakt), maar dan beslist hij al snel: hij wil terug thuis wonen, en dat dit betekent dat hij elke dag bijna 4u op de bus moet zitten neemt hij er graag bij.
Ik hoop dat hij zich nu op school wat beter gaat gedragen - in de praktijklessen doet hij goed mee, maar tijdens de theorielessen zet hij de klas op stelten...in ieder geval volgt er woensdag nog een gesprek met de jeugdpsy waar hij in behandeling is (ADHD) en hopelijk kan die ook nog wat hulp bieden (cognitieve gedragstherapie misschien?). Hij moet van mij ook terug aan sport gaan doen, zodat hij op positieve manier wat van zijn overtollige energie kwijt geraakt.
Het zal terug drukker in huis zijn met Wolf thuis, eventjes terug aanpassen voor iedereen. Maar ik ben ook blij dat hij weer thuis zal zijn; ik had het echt onderschat, dat internaat gebeuren: je hebt helemaal geen grip meer op wat er in de week gebeurt, je staat er zelfs helemaal buiten. Hopelijk is dit de juiste beslissing.
Omdat hij nu 3 dagen niet op internaat mag zijn, maar wel op school, moesten we een oplossing vinden: ik kan hem niet 3 dagen naar school brengen, dat is uitgesloten. Dus maar met het openbaar vervoer: als hij hier om 6u de bus neemt, komt hij tegen 8u op school aan. Dat is vroeg, heel vroeg....maar kijk, hij lijkt het niet erg te vinden! Hij is zelfs blij dat hij een paar dagen niet naar het internaat moet....dus misschien was internaat wel niet zo'n goede keuze voor hem? Is hij daarom misschien zo balorig? Omdat hij zich uitgesloten voelt uit ons gezin? Na nog maar eens een lang, ernstig gesprek hakken we de knoop door en laten we hem de keuze: of na uitsluiting terug naar het internaat tot einde schooljaar, of vanaf nu met de bus heen en weer (de terugrit is korter dan de heenrit trouwens). Heel even maar twijfelt hij (hij heeft vrienden op internaat gemaakt), maar dan beslist hij al snel: hij wil terug thuis wonen, en dat dit betekent dat hij elke dag bijna 4u op de bus moet zitten neemt hij er graag bij.
Ik hoop dat hij zich nu op school wat beter gaat gedragen - in de praktijklessen doet hij goed mee, maar tijdens de theorielessen zet hij de klas op stelten...in ieder geval volgt er woensdag nog een gesprek met de jeugdpsy waar hij in behandeling is (ADHD) en hopelijk kan die ook nog wat hulp bieden (cognitieve gedragstherapie misschien?). Hij moet van mij ook terug aan sport gaan doen, zodat hij op positieve manier wat van zijn overtollige energie kwijt geraakt.
Het zal terug drukker in huis zijn met Wolf thuis, eventjes terug aanpassen voor iedereen. Maar ik ben ook blij dat hij weer thuis zal zijn; ik had het echt onderschat, dat internaat gebeuren: je hebt helemaal geen grip meer op wat er in de week gebeurt, je staat er zelfs helemaal buiten. Hopelijk is dit de juiste beslissing.
Vandalen
De achterruit van manlief's auto is vannacht aan diggelen geslagen. De auto zelf was nog op slot en er is niets uitgehaald, dus echt een pure daad van vandalisme. De auto staat trouwens naast het huis, niet eens vlak tegen de straat of het voetpad. Leuk is anders...daar gaat je rustige zondagnamiddag: ritje naar de politie om aangifte te doen, aangifte bij de verzekering (en nog een geluk dat de auto voor glasbraak verzekerd is!) en afspraak maken bij carglass om een nieuwe ruit te laten plaatsen. Gelukkig kan dat vandaag nog gebeuren, zodat hij morgen de auto kan gebruiken om te gaan werken.
We wonen vlakbij een discotheek en een jeugdhuis, dus ja, er lopen hier 's nachts al wel eens jongeren voorbij onze huizen. Al bij al hebben we tot hiertoe geluk gehad, in de 11 jaar dat we hier nu wonen 2 incidenten (onze eerste brievenbus moest het op een gegeven moment zonder poot doen en nu dus dit). In de buurt zijn blijkbaar nog redelijk wat brievenbussen gesneuveld vannacht.
We wonen vlakbij een discotheek en een jeugdhuis, dus ja, er lopen hier 's nachts al wel eens jongeren voorbij onze huizen. Al bij al hebben we tot hiertoe geluk gehad, in de 11 jaar dat we hier nu wonen 2 incidenten (onze eerste brievenbus moest het op een gegeven moment zonder poot doen en nu dus dit). In de buurt zijn blijkbaar nog redelijk wat brievenbussen gesneuveld vannacht.
23 maart 2011
16 maart 2011
Grijze haren
Ik voel me 10 jaar ouder als deze ochtend, en als ik ze nog kon tellen kon ik wedden dat ik er wel 100 grijze haren bij heb. Hoe en waarom? Wel....
Wolf moest vandaag naar de orthodont gaan. Hij komt dan met de bus van school en we spreken ineens daar af (anders moet hij eerst tot thuis en dan weer een heel stuk terug). Hij raakt er normaal gezien net op tijd voor zijn afspraak.
Ik rijd dus naar de praktijk en stuur voor ik vertrek een sms'je "Waar ben je al?"
Geen antwoord...niet van zijn gewoonte, tenzij zijn belkrediet al helemaal op is.
Als we halverwege voor een rood licht staan stuur ik weer eentje: "Ben je er al?"
Geen antwoord.
Aangekomen bij de ortho geen Wolf te bekennen....ik bel hem op en krijg ineens zijn voicemail. GSM uit? Da's al helemaal niet naar zijn gewoonte! Ik bel nog eens: jawel, straight to voicemail. O...K.....euh....en nu? Waar is hij? Nog onderweg?
Ik beslis het internaat te bellen, maar daar neemt niemand op. De school dan maar? Antwoordapparaat. Machteloos sta ik daar.....Ik bel nog eens maar krijg weerom zijn voicemail. F*** f*** f***! Waar zit hij toch? Waarom staat zijn gsm af?
Tja, daar blijven wachten heeft geen zin, dus ik laat een bericht achter bij de secretaresse, dat als hij toch nog opduikt dat hij me onmiddelijk moet bellen. En ik beslis om verder te gaan met het dagprogramma, nl. met Beertje, Draak en Kitty naar de speeltuin in het park.
Ik troost mezelf met de gedachte dat hij het wel vergeten zal zijn. Hij zal wel mee zijn op uitstap met internaat, naar het zwembad misschien? Het zal wel loslopen, niets aan de hand, je zal wel zien....maar het is niet alleen door de ijzige noorderwind dat ik het koud heb.
Terwijl de kinderen zich amuseren in de speeltuin probeer ik mijn gedachten te verzetten door verder te breien aan Wolf's sokken, af en toe binnensmonds vloekend en hopend dat hij het aub gewoon vergeten is!!! Nee, ik wil niet aan rampscenario's denken, het is een stom misverstand.
Als we terug naar de auto wandelen bel ik nog eens: nog steeds niets. Na een ijsje van de ijskar rijden we naar huis.
Thuis gekomen ben ik bezig in de keuken als iemand ineens "boe" zegt achter mijn rug. Daar staat hij dan, de verloren zoon!!! Ik kon hem wel slaan! De emoties van de afgelopen uren sloegen nu met alle hevigheid toe. Een verward verhaal over een afgepakte gsm die hij eerst nog terug wou gaan halen op internaat, waardoor hij eerst moest eten voordat hij door mocht gaan, bus gemist, mij niet meer gevonden bij de ortho, dan maar naar de speeltuin gekomen (omdat hij wist dat we daar naartoe zouden gaan na de ortho), daar mijn auto gezien maar ons niet gevonden, dan maar te voet naar huis, tadààààà. Woest was ik!
Ondertussen heb ik naar het internaat gebeld waar ik de hele uitleg kreeg: de gsm werd gisteren idd afgenomen door een nieuwe begeleidster die niet blijft overnachten. De andere begeleiders wisten niet waar zij de gsm gelegd heeft en konden hem deze ochtend dus niet terug geven (wat zij anders zeker gedaan zouden hebben, zeker als de kinderen buiten het internaat moeten zijn). Ze hebben hem zelfs nog gevraagd of hij niet even naar huis moest bellen, maar nee, dat vond meneerke niet nodig! Heb hem ingepeperd dat hij dat de volgende keer maar best WEL nodig vindt! Pffff, ik denk dat zijn hersens in die gsm zitten, want anders had hij wel geweten dat hij gewoon op de bus had moeten stappen. So what dat hij dan eens 1 dag zonder gsm zit!
Pubers hè, waar zit die hun verstand eigenlijk?
Wolf moest vandaag naar de orthodont gaan. Hij komt dan met de bus van school en we spreken ineens daar af (anders moet hij eerst tot thuis en dan weer een heel stuk terug). Hij raakt er normaal gezien net op tijd voor zijn afspraak.
Ik rijd dus naar de praktijk en stuur voor ik vertrek een sms'je "Waar ben je al?"
Geen antwoord...niet van zijn gewoonte, tenzij zijn belkrediet al helemaal op is.
Als we halverwege voor een rood licht staan stuur ik weer eentje: "Ben je er al?"
Geen antwoord.
Aangekomen bij de ortho geen Wolf te bekennen....ik bel hem op en krijg ineens zijn voicemail. GSM uit? Da's al helemaal niet naar zijn gewoonte! Ik bel nog eens: jawel, straight to voicemail. O...K.....euh....en nu? Waar is hij? Nog onderweg?
Ik beslis het internaat te bellen, maar daar neemt niemand op. De school dan maar? Antwoordapparaat. Machteloos sta ik daar.....Ik bel nog eens maar krijg weerom zijn voicemail. F*** f*** f***! Waar zit hij toch? Waarom staat zijn gsm af?
Tja, daar blijven wachten heeft geen zin, dus ik laat een bericht achter bij de secretaresse, dat als hij toch nog opduikt dat hij me onmiddelijk moet bellen. En ik beslis om verder te gaan met het dagprogramma, nl. met Beertje, Draak en Kitty naar de speeltuin in het park.
Ik troost mezelf met de gedachte dat hij het wel vergeten zal zijn. Hij zal wel mee zijn op uitstap met internaat, naar het zwembad misschien? Het zal wel loslopen, niets aan de hand, je zal wel zien....maar het is niet alleen door de ijzige noorderwind dat ik het koud heb.
Terwijl de kinderen zich amuseren in de speeltuin probeer ik mijn gedachten te verzetten door verder te breien aan Wolf's sokken, af en toe binnensmonds vloekend en hopend dat hij het aub gewoon vergeten is!!! Nee, ik wil niet aan rampscenario's denken, het is een stom misverstand.
Als we terug naar de auto wandelen bel ik nog eens: nog steeds niets. Na een ijsje van de ijskar rijden we naar huis.
Thuis gekomen ben ik bezig in de keuken als iemand ineens "boe" zegt achter mijn rug. Daar staat hij dan, de verloren zoon!!! Ik kon hem wel slaan! De emoties van de afgelopen uren sloegen nu met alle hevigheid toe. Een verward verhaal over een afgepakte gsm die hij eerst nog terug wou gaan halen op internaat, waardoor hij eerst moest eten voordat hij door mocht gaan, bus gemist, mij niet meer gevonden bij de ortho, dan maar naar de speeltuin gekomen (omdat hij wist dat we daar naartoe zouden gaan na de ortho), daar mijn auto gezien maar ons niet gevonden, dan maar te voet naar huis, tadààààà. Woest was ik!
Ondertussen heb ik naar het internaat gebeld waar ik de hele uitleg kreeg: de gsm werd gisteren idd afgenomen door een nieuwe begeleidster die niet blijft overnachten. De andere begeleiders wisten niet waar zij de gsm gelegd heeft en konden hem deze ochtend dus niet terug geven (wat zij anders zeker gedaan zouden hebben, zeker als de kinderen buiten het internaat moeten zijn). Ze hebben hem zelfs nog gevraagd of hij niet even naar huis moest bellen, maar nee, dat vond meneerke niet nodig! Heb hem ingepeperd dat hij dat de volgende keer maar best WEL nodig vindt! Pffff, ik denk dat zijn hersens in die gsm zitten, want anders had hij wel geweten dat hij gewoon op de bus had moeten stappen. So what dat hij dan eens 1 dag zonder gsm zit!
Pubers hè, waar zit die hun verstand eigenlijk?
13 maart 2011
Gedrocht
Zelf dingen maken is leuk, maar in mijn geval moet ik erin berusten dat er soms (regelmatig) dingen mislukken. Misschien omdat ik wel een beetje van veel ken, maar niet echt uitblink in 1 creatieve hobby.
Onlangs zat er bij de libelle een boekje om zelf knutsels te breien. Leuk, dacht ik, en handig om eens een (kraam)kadootje te maken ofzo. Beertje en Draakje mochten er ieders iets uit kiezen. Beertje koos voor een slang, die nog eventje moet wachten. Draak koos een lief schattig konijntje in chenille. Toevallig vond ik diezelfde dag chenille-achtige wol bij de Zeeman, voor nog geen 1,50 euro. Daar kun je niet voor sukkelen, dus ik nam een bol mee en begon er diezelfde avond nog aan.
Vandaag heb ik het konijntje in elkaar gestoken, gevuld en afgewerkt. Het resultaat is...nou ja....een gedrocht. Maar Draakje is er meteen smoor op, vind het een superlief en schattig knijntje. Gelukkig maar *lol*. Ik denk dat ik het afwerken toch liever aan iemand anders overlaat....maar ja, wie dan? Vrijwilligers?
Onlangs zat er bij de libelle een boekje om zelf knutsels te breien. Leuk, dacht ik, en handig om eens een (kraam)kadootje te maken ofzo. Beertje en Draakje mochten er ieders iets uit kiezen. Beertje koos voor een slang, die nog eventje moet wachten. Draak koos een lief schattig konijntje in chenille. Toevallig vond ik diezelfde dag chenille-achtige wol bij de Zeeman, voor nog geen 1,50 euro. Daar kun je niet voor sukkelen, dus ik nam een bol mee en begon er diezelfde avond nog aan.
Vandaag heb ik het konijntje in elkaar gestoken, gevuld en afgewerkt. Het resultaat is...nou ja....een gedrocht. Maar Draakje is er meteen smoor op, vind het een superlief en schattig knijntje. Gelukkig maar *lol*. Ik denk dat ik het afwerken toch liever aan iemand anders overlaat....maar ja, wie dan? Vrijwilligers?
08 maart 2011
Televisie
Zo'n dikke 3 jaar geleden hebben we ons kabelabonnement opgegeven (lees hier). Een flink jaar later kochten we een DBA-antenne, waarmee we toch al weer 2 zenders binnenkregen (eigenlijk 3: een, Canvas/ketnet en Canvas+/Ketnet+). En nu hebben we beslist om toch maar terug voor de "full option" te gaan. We bestelden een superzuinige LED TV (met ecocheques) en gaan dan maar ineens voor digitale TV. De programma's van Ketnet kunnen onze jongens niet meer bekoren. Zelf mis ik het eigenlijk nog steeds niet erg, al zal ik toch ook blij zijn om af en toe eens een film mee te pikken op een andere zender.
Wel maken we onze jongens nu al duidelijk dat dezelfde regels blijven bestaan wat televisiegebruik betreft. Maar blij zijn ze wel, dat hoor ik als ze de programma's beginnen op te sommen die ze nu kunnen zien ;)
Wel maken we onze jongens nu al duidelijk dat dezelfde regels blijven bestaan wat televisiegebruik betreft. Maar blij zijn ze wel, dat hoor ik als ze de programma's beginnen op te sommen die ze nu kunnen zien ;)
04 maart 2011
Alles komt terug :)
Michael Jackson was in mijn jonge jaren nog cool. Hij had toen nog wat kleur en een neus die naam waard en hij maakte lekkere pop muziek. De jongens hebben zijn oudere songs ondekt dankzij Youtube en zijn fan van zijn Beat it, Bad en vooral: Smooth Criminal. De keuze voor carnaval voor Draakje was snel gemaakt: hij wou gaan als Michael Jackson. Ik vond in de Action (super winkel waar ik al véél geld bespaard/uitgegeven heb :p ) een zwart glanzend hemd met ruches en een zilveren blazer. Ook een zwarte cowboyhoed, een witte en een zwarte hoofdband. Een zwarte trainingsbroek met witte streep aan de zijkant in een maatje te kort en witte sokken maken het af.
De cowboyhoed werd van touwtje ontdaan, en met een witte hoofdband erom ziet hij er "net echt" uit. Ziet hij er niet goed uit, mijn 'Smooth Criminal'?
Beertje vindt de overall die ik vorig jaar op kapaza op de kop tikte wel OK. Een nieuwe coole pilotenbril en pet erbij maken zijn outfit af. Mijn eigen Top Gun piloot!
En zo wordt carnaval dit jaar voor mij ook een beetje jeugdsentiment. Ik ga even wat MJ videoclips op youtube bekijken denk ik, en Top Gun staat tussen de DVD's, misschien dat we daar vanavond nog eens naar kijken...
De cowboyhoed werd van touwtje ontdaan, en met een witte hoofdband erom ziet hij er "net echt" uit. Ziet hij er niet goed uit, mijn 'Smooth Criminal'?
Beertje vindt de overall die ik vorig jaar op kapaza op de kop tikte wel OK. Een nieuwe coole pilotenbril en pet erbij maken zijn outfit af. Mijn eigen Top Gun piloot!
En zo wordt carnaval dit jaar voor mij ook een beetje jeugdsentiment. Ik ga even wat MJ videoclips op youtube bekijken denk ik, en Top Gun staat tussen de DVD's, misschien dat we daar vanavond nog eens naar kijken...
02 maart 2011
Welkom lente
Ja, eindelijk is het er, dat eerste streepje lente! OK, het is nog koud, maar de zon schijnt. En het is warm genoeg om alle ramen een half uurtje open te zetten, om de frisse lucht binnen te laten. De zon geeft me ineens ook meer energie, meer dan ik in maanden heb gehad. En zin om het huis een beetje te versieren, hopende dat het de zon blijft lokken ;o) . En dus kocht ik een eenvoudige krans en wat paas-decoratiemateriaal, en hangt nu dit aan de voordeur:
08 februari 2011
04 februari 2011
Leven en dood
Deze middag mocht ik weer een geweldige conversatie meemaken aan tafel. Beertje en Draak komen thuis eten, Draak eet graag vruchtenhagel, je weet wel, die gekleurde suikerhagelslag in leuke kleurtjes die je in Nederlandse winkels vindt:
Op de zijkant van de verpakking staan voorbeelden van de andere producten die deze fabrikant maakt: roze en blauwe muisje, chocolade hagelslag en -vlokken, anijsmuisjes en gestampte muisjes (een poedertje dus).
Ik leg de jongens uit dat de roze en blauwe muisjes voor geboortes zijn, dat het in Nederland de gewoonte is om bij de geboorte van een kindje beschuit met muisjes te eten, zoals wij suikerbonen krijgen; roze voor meisjes en blauw voor een jongetje. Dat vinden ze wel grappig. Maar dan vraagt Beertje zich af: waar zijn dan die gestampte muisjes voor? Wel, antwoord Draak, die zijn voor als er iemand dood is hè, bij een begrafenis krijg je anijsmuisjes en bij een crematie gestampte muisjes, want dat is ook poeder hè!
Slim gezien, maar misschien moet ik het toch maar eens aan mijn Nederlandse mede-forummers vragen?
02 februari 2011
26 januari 2011
Vermamajaardag
Nog eventjes, nog een paar uren (wat waren het lange uren!!!!) en om 23u59 ben ik al 15 jaar mama!!! Ik kan het bijna niet geloven, het lijkt me iets dat gebeurd is in een vorig leven...en eigenlijk was het ook in een vorig leven.
Ik woonde nog in Italië en heb het geluk gehad 18 maanden full-time mama te zijn. Het was één groot avontuur, maar ik kon er ten volle van genieten. Ik vond het zelfs niet erg dat ik er 10 keer per nacht uit moest, dat hij - ook 's nachts - om de 2u borstvoeding wilde. Want ook daar heb ik van genoten. En toen hij een peutertje van 18 maanden was de verhuis naar België, wat heeft hij dat toen vlotjes gedaan, zich zo makkelijk aangepast. Aan een nieuw leven in een ander land waar ze toch maar een raar taaltje spreken, hij die van zijn eerste levensdag alleen maar italiaans gehoord had.
En nu loopt hier die puber rond, het lijkt me bijna onmogelijk dat het hetzelfde kind is! En ik lees op facebook liefdesverklaringen die hij aan zijn lief doet (shht, niet verklappen hè!) en mijn moederhart smelt ervan. Hij kan het bloed onder mijn nagels halen, ik zou hem meer dan eens naar de maan willen schieten, maar ik hou van hem, hij zit vastgeworteld in mijn hart, met geen mes eruit te snijden. Mijn puber, mijn kind, mijn zoneke. Ik vraag me af hoe hij als volwassene zal zijn, kijk er al naar uit. Maar vandaag kijk ik weer even achterom.
Ik woonde nog in Italië en heb het geluk gehad 18 maanden full-time mama te zijn. Het was één groot avontuur, maar ik kon er ten volle van genieten. Ik vond het zelfs niet erg dat ik er 10 keer per nacht uit moest, dat hij - ook 's nachts - om de 2u borstvoeding wilde. Want ook daar heb ik van genoten. En toen hij een peutertje van 18 maanden was de verhuis naar België, wat heeft hij dat toen vlotjes gedaan, zich zo makkelijk aangepast. Aan een nieuw leven in een ander land waar ze toch maar een raar taaltje spreken, hij die van zijn eerste levensdag alleen maar italiaans gehoord had.
En nu loopt hier die puber rond, het lijkt me bijna onmogelijk dat het hetzelfde kind is! En ik lees op facebook liefdesverklaringen die hij aan zijn lief doet (shht, niet verklappen hè!) en mijn moederhart smelt ervan. Hij kan het bloed onder mijn nagels halen, ik zou hem meer dan eens naar de maan willen schieten, maar ik hou van hem, hij zit vastgeworteld in mijn hart, met geen mes eruit te snijden. Mijn puber, mijn kind, mijn zoneke. Ik vraag me af hoe hij als volwassene zal zijn, kijk er al naar uit. Maar vandaag kijk ik weer even achterom.
12 januari 2011
Een meisje tussen mijn jongensgeweld!
Sinds maandag vang ik mijn nichtje Kitty op na school, 3 dagen per week (maandag, dinsdag en woensdag). Geweldig, dat kleine meisje tussen mijn jongens. Ze wordt bijna 6, dus zo heel klein is ze niet meer, maar ze is wel een 'meisjes-meisje', met frulletjes en roze kleedjes enzo. Ze giechelt en gibbert en Draak slooft zich uit om haar te laten lachen. Ze zit achter de jongens aan als ze hun huiswerk moeten maken, wil knutselen en helpen. Het is wel weer even aanpassen, want de jongens amuseren zich tegenwoordig heel er goed met hun tweetjes, terwijl Kitty weer even meer aandacht eist. Maar dat vind ik helemaal niet erg.
Vandaag stond ze te springen om mee te helpen in de keuken, heeft ze bijna alle gehaktballetjes gerold en kijkt ze er al naar uit om straks weer verder te helpen bij het tafel dekken. De eerste 3 dagen zitten er al bijna op, ik kijk al uit naar volgende week!
Vandaag stond ze te springen om mee te helpen in de keuken, heeft ze bijna alle gehaktballetjes gerold en kijkt ze er al naar uit om straks weer verder te helpen bij het tafel dekken. De eerste 3 dagen zitten er al bijna op, ik kijk al uit naar volgende week!
Abonneren op:
Posts (Atom)