Gedrocht

Zelf dingen maken is leuk, maar in mijn geval moet ik erin berusten dat er soms (regelmatig) dingen mislukken.  Misschien omdat ik wel een beetje van veel ken, maar niet echt uitblink in 1 creatieve hobby.  
Onlangs zat er bij de libelle een boekje om zelf knutsels te breien.  Leuk, dacht ik, en handig om eens een (kraam)kadootje te maken ofzo.  Beertje en Draakje mochten er ieders iets uit kiezen.  Beertje koos voor een slang, die nog eventje moet wachten.  Draak koos een lief schattig konijntje in chenille.  Toevallig vond ik diezelfde dag chenille-achtige wol bij de Zeeman, voor nog geen 1,50 euro.  Daar kun je niet voor sukkelen, dus ik nam een bol mee en begon er diezelfde avond nog aan.
Vandaag heb ik het konijntje in elkaar gestoken, gevuld en afgewerkt.  Het resultaat is...nou ja....een gedrocht.  Maar Draakje is er meteen smoor op, vind het een superlief en schattig knijntje.  Gelukkig maar *lol*.  Ik denk dat ik het afwerken toch liever aan iemand anders overlaat....maar ja, wie dan?  Vrijwilligers?

Kadootje

voor een heel zieke, maar heel hard vechtende Juliette, maar ook voor grote zus en mama. Aan Grietjekwarietje vroeg ik om een mooie pop te maken, en wat een prachtexemplaar is het geworden! Pink zal zeker beste vriendjes worden met Juliette. Om Juliette's bolletje te beschermen in de zon maakte ik een leuk sjaalte volgens patroon van Stephieface. En omdat dit zo'n leuk patroontje is, maakte ik er ook ineens maar eentje voor Juliette's grote zus, Manon. Ik doe er 2 lekker zachte zeepjes bij (Oh-Viola en Rose-Neroli, superzachte zeepjes zelfs voor delicate velletjes). En omdat mama Sophie van hot naar her rent, denk ik ook aan haar voetjes: scrubblokjes (om die eeltlaag van al dat rondrennen weer weg te scrubben), bruisgruis (voor een lekker relaxed voetenbadje) en een superzachte crème, pure verwennerij. Ik hoop dat ze er een beetje van kunnen genieten, daar in hun luxe-hotelkamertje in Gent ;o)

GSM/MP3 sok deel 2

Schoolgenootje van Wolf mag zich vanaf vandaag eigenares noemen van een coole, unieke GSM sok. Wolf koos eigenhandig de kralen uit. Ik denk trouwens dat het niet zomaar een schoolgenootje is, aangezien hij de sok heeft gevuld met mineralen, en er een zelfgemaakt boekje bijmaakte met betekenis/kracht van de verschillende mineralen, om haar te helpen bij het studeren binnenkort. Sweet ;o)

GSM/MP3 sok

Toch weer een werkje afgekregen en dat maakt me blij. Een sok voor GSM of MP3-speler. Ik had er nog geen doel aan gegeven, tot ik Wolf zijn MP3-speler onder ogen kreeg: het ding is nog maar een paar maanden oud, maar ziet er erbarmelijk uit, zo vol krassen! En dus werkte ik de sok af met een eenvoudig katoenen touw en stoere kralen. En Wolf vond de sok wel leuk. Zo leuk dat hij ze zelfs aan zijn klasgenoten liet zien! En die vonden de sok ook leuk. Zo leuk dat Wolf me gevraagd heeft of ik er eentje wil maken in wit en rood voor zijn klasgenootje. En dat vind ik dan weer leuk :) . Witte en rode wol heb ik nog in mijn "stash" liggen, dus dat is geen probleem. Volgende week heeft klasgenoot een rood/witte MP3-sok, passend bij de rood/witte boekentas. Cool.

Eindelijk!

Na maandenlang gesukkel met een tenniselleboog heb ik eindelijk nog eens iets kunnen afbreien. Mooie "wanten zonder vingers" voor mezelf, om mijn polsen en handen lekker warm te houden. Ze zijn zalig zacht en heerlijk warm!

Mutsje

Nog eens wat nieuws van het creatieve front. Niet dat ik heb stilgezeten, maar ik ben met verschillende dingen tegelijk bezig dat het wat langer duurt voordat iets ook helemaal af is. Maar dit is af:


een hoedje/mutsje voor een dame wiens moed ik bewonder. Zij is degene die me heeft overtuigd om mee te doen aan de "Geef-om-Haar" actie. Ze heeft hier toen zo hard voor gewerkt, om andere mensen met kanker te helpen. En nu vecht ze zelf weer tegen die vreselijke ziekte, al voor de derde keer. En omdat ze zelf niet tegen een pruik kan en haar hoofdhuid heel erg gevoelig is, had ik samen met een cybervriendin het plan opgevat om een mutsje voor haar te breien of te haken. Eindelijk is het dan af, en samen deze we onze pakjes op de post. En vandaag zou het aangekomen moeten zijn. Ik hoop dat ze de mutsjes leuk vindt (cybervriendin heeft ook nog bijpassende mutsjes voor haar kindjes gemaakt) en dat ze er plezier aan beleefd. En vooral hoop ik dat we haar aan het lachen hebben kunnen brengen. Want al vecht ze uit volle kracht, soms wordt zelfs het optimisme-in-persoon wel eens pessimistisch.

De onderkant van het mutsje ziet er zo uit:

Wanten zonder vingers

Ik werk aan de pc, een zittend beroep en soms krijg ik het dan al eens koud. Vooral koude handen zijn een probleem, want met handschoenen kan je niet zo goed typen (ik toch niet) en mijn trackball (beter voor mijn polsen dan een "normale" muis) reageert al helemaal niet goed. Maar dat is met deze wanten zonder vingers geen probleem meer! Lekker warme handen en toch kunnen werken! En op 2 avondjes helemaal af (een want per avond).