Draakje's draken

Draakje tekent draken.  Hij is helemaal in de ban.  En hij wordt beter en beter.  Ik zal dan wel een trotse mama zijn, maar toch denk ik dat hij wel wat talent heeft.  Maar je moet er mijn woord niet voor nemen, kijk zelf maar ;)

Alles komt terug :)

Michael Jackson was in mijn jonge jaren nog cool.  Hij had toen nog wat kleur en een neus die naam waard en hij maakte lekkere pop muziek.  De jongens hebben zijn oudere songs ondekt dankzij Youtube en zijn fan van zijn Beat it, Bad en vooral: Smooth Criminal.  De keuze voor carnaval voor Draakje was snel gemaakt: hij wou gaan als Michael Jackson.  Ik vond in de Action (super winkel waar ik al véél geld bespaard/uitgegeven heb :p ) een zwart glanzend hemd met ruches en een zilveren blazer.  Ook een zwarte cowboyhoed, een witte en een zwarte hoofdband.  Een zwarte trainingsbroek met witte streep aan de zijkant in een maatje te kort en witte sokken maken het af.
De cowboyhoed werd van touwtje ontdaan, en met een witte hoofdband erom ziet hij er "net echt" uit.  Ziet hij er niet goed uit, mijn 'Smooth Criminal'?

Beertje vindt de overall die ik vorig jaar op kapaza op de kop tikte wel OK.  Een nieuwe coole pilotenbril en pet erbij maken zijn outfit af.  Mijn eigen Top Gun piloot!
 

 En zo wordt carnaval dit jaar voor mij ook een beetje jeugdsentiment.  Ik ga even wat MJ videoclips op youtube bekijken denk ik, en Top Gun staat tussen de DVD's, misschien dat we daar vanavond nog eens naar kijken...

Yep, that's how she does it!

Dat prentje dat ik poste voor moederdag? Er is iets van aan....ik moet ergens zo'n pakje in mijn kast hebben hangen en soms, héél soms, maak ik er ook gebruik van ;o) .

Deze ochtend was mijn eerste gedachte bij het wakker worden: "Draak is jarig, *zucht* al 10 jaar!". De 2de gedachte echter was van minder positieve aard: "Oh nééééé! Vloekerdevloek! Ik ben vergeten koekjes te bakken voor school!!!!" Ik vloek binnensmonds in alle mij bekende talen en spring uit mijn bed. Mij nog net op tijd intomend ga ik Draakje stilletjes "Tanti auguri a te" zingend wakker maken en dan sommeer ik iedereen tot haast en spoed, vooral mezelf.
Nog voor de kinderen naar school vertrekken staat de eerste lading bosbessenmuffins in de oven. De jongens vertrekken en ik hoop op even rustig ontbijten. Dat was buiten mijn eigen vergeetachtigheid gerekend, want 2 minuten later kreeg ik telefoon van Draakje, op school: "Mama, kan jij mijn zwemzak brengen?" Weer vloek ik binnensmonds, ondertussen de trap oprennend, spullen pakkend, trap weer afrennen, muffins snel uit de oven halen, nog een trap afrennen, auto in springen en naar school racen. Ik kom net op tijd aan om Draak zijn zwemzak te geven als zijn klas de poort komt uitgefietst. Oef!
Ik race terug naar huis en zet de 2de lading muffins in de oven. En dan 10 minuten rust, even ontbijten en een kop koffie (of 2) drinken.
Muffins uit de oven halen, en dan is het weg naar de kinesist voor een broodnodige sessie "masseer eens betonnen nekspieren". Van de kine naar de winkel om boodschappen en dan weer naar huis.

De muffins zijn ondertussen afgekoeld, maar zien er niet uit. Wist je dat blauwebessen yoghurt het deeg een betongrijze kleur geeft? Wel, nu weet je het. Een pak (goede) witte chocolade en witte choco vormen de oplossing, ik maak een lekkere glazuur en smeer daar de bovenkant van de muffins in; en op elke muffin komt een bessensnoepje.

Ritje naar school, en ik mag de muffins ineens uitdelen in de klas. Bij het buitengaan zie ik nog hoe alle kinderen gretig in de muffins bijten en ik hoor nog enkele gemompelde "mmmm, wekkew"s.

Oef, supermam saved the day! En nu ga ik even mijmeren over 10 jaar geleden, bij een lekkere kop koffie! En hopen dat de rest van de dag toch een ietsiepietsie rustiger verloopt ;o)

Draakje en de zwemwedstrijd

Af en toe krijg je zo eens iets te zien/horen waarna je denkt: "Hé, we doen dat toch niet zo slecht als ouders!"
Na het probleemjaar van Draakje vorig schooljaar gaat het dit jaar ongelooflijk goed. Hij heeft nog wel eens zijn momenten, maar over het algemeen gaat het dus vlotjes. Hij heeft onlangs geweigerd om zijn boekbespreking voor de klas te brengen, maar dat was weer van 'angst'. Een gesprekje (en eens samen voorbereiden) met hem heeft dat opgelost!
Gisteren was er een zwemwedstrijd. Hij wou heel graag meedoen. Dat alleen al deed me de wenkbrauwen eens optrekken, maar hé, ik kan dit alleen maar aanmoedigen! Dus deed Draakje gisteren mee met de zwemwedstrijd, dook hij - hoofd eerst - in het water (wat hij vorig jaar niet durfde! En hij was niet meer in een zwembad geweest sinds eind september!) en werd 3de (van 4) in zijn reeks. Maar het belangrijkste: hij heeft er plezier aan gehad!
Toen we er na de wedstrijd over praatten zei hij: "Mama, ik was wel even bang toen ik in het water gedoken was, want het was heel erg diep. Maar toen dacht ik aan jou, en toen werd ik kalm! En toen ging het vanzelf!" Waar ik vorig jaar nog fysiek aanwezig moest zijn om hem gerust te stellen kan hij dit nu zelf. Ik denk dankbaar terug aan de paardentherapie, dat is bij Draakje echt wel een schot in de roos geweest.

Toen we nadien weer huiswaarts gingen, huppelde hij bijna van plezier. En ik hoor hem verzuchten: "Aaaah, wat hou ik van mijn leven!" En ik krijg het warm in mijn hart, en ik denk "hé, zo slecht doen we het toch niet!"

Kinderkunst

Draakje is met een heus kunstwerk naar huis gekomen: Moeder met kind. Ogen heeft de moeder niet, een mond of neus ook niet. Maar de essentie is aanwezig: een baby, 2 armen en 2 borsten. En net daarom vind ik het zo mooi.