Pyama-party

Ik ben gek, stapelgek hebben sommige mensen me verzekerd. Maar vandaag heb ik dus een bende van elf 11-jarigen (+ Beertje + Draakje, dus samen 13 kinderen) mogen entertainen. Taz zijn verjaardagsfeestje: 14 kinderen uitgenodigd, helaas 4 zieken. Alhoewel, achteraf gezien blij toe (al vind ik het wel sneu voor de zieken).
Beginnende hormonenstormen en kinderlijke uitgelatenheid (dank u Huisvrouw) gecombineerd in 13 jonge lijfjes: binnen de kortst mogelijke keer is mijn woonkamertapijt omgedoopt tot rodeo-tapijt , wordt er rondgelopen en -gegleden (sokken op parket is als leren schoenen op ijs ), geroepen, meegezongen met de muziek. Ik voelde me vanochtend al niet zo erg goed (de verkoudheid heeft ook mij te pakken) en even heb ik gevreesd deze namiddag niet te overleven. Over naar Plan A: spelletjes spelen! Dankzij een paar cyber-vriendinnen had ik enkele spelletjes voorbereid, zoals daar zijn:

1. "zinnetje doorzeggen": na 1 zinnetje zijn ze het al beu
2. "Moordenaar en detective": dit heeft een ietsje meer success. Na een eerste ronde met 1 moordenaar en 1 detective wordt de 2de ronde uitgebreid met 1 dorpsgek en in de derde ronde hadden we zelfs een zelfmoordterrorist . Maar dan is de lol eraf en begint het lopen/sokschaatsen/roepen/ haasje-over-springen weer opnieuw.

Dit loopt fout, als ik ze zo laat begaan hebben we subiet brokken! Volgens Plan konden we nog enkele spelletjes spelen, maar daar waren de jongeren niet voor te vinden. Dus gaan we over op het Noodplan. Het Noodplan is héél eenvoudig: adem diep in en brul (om boven het gejoel uit te komen) "wil er iemand misschien een film zien?" Binnen de 30 seconden zitten 13 jonge lijfjes in pyama gezellig op kussens op de grond en in de zetel. Ik zet Spirited Away op, omdat ik denk dat dat een film is die de meerderheid nog niet gezien heeft. En omdat manga hot is bij jongeren. En het is inderdaad een schot in de roos. Het blijft wel een halfuur muisstil. Na 45 minuten wordt de film op "pauze" gezet, opdat Taz zijn kadootjes kan uitpakken en daarna willen ze weer verder kijken. Nog een half uurtje later pauzeren we de film weer, om curryworsten en frietjes te eten. Weer wordt er druk over en weer gelopen, met als gevolg dat er 2 bakjes frieten (mèt Ketchup) over de grond gaan, vlak naast mijn tapijt . Dus gaat de film terug aan (op algemene aanvraag zelfs) en ineens kunnen ze wel rustig frietjes eten.
Om 17u25 komen de eerste mama's aan, maar ik krijg de kinderen niet buiten. De mama's en papa's moeten zelf boven komen om hun kroost aan te manen mee te gaan. Positief vind ik dat, teken dat ze het naar hun zin hebben.
En dus zit het erop, het huis is weer leeg, op mijn 3 pagadders na. Ik heb het overleefd, maar ik heb de dure eed gezworden: dit was de laatste keer! Als Taz volgend jaar toch nog persé een feestje wil geven is het "op verplaatsing"!