Lunatic Mom

VERHUISD

2011-05-23T17:10:00.000+02:00

Lunatic mom wordt Candy in Wonderland. Volg onze avonturen vanaf nu hier: http://candyinwonderland.wordpress.com/

Verjaardagstaarten

2011-05-22T16:38:00.001+02:00

Draakje is bijna jarig en dus hadden we gisteren een familiefeestje. We hadden geluk met het weer en konden gezellig in de tuin BBQ'en. Ik had marshmellows gekocht en de kinderen vonden het geweldig om die op een stokje te steken en dan boven de warme BBQ te houden tot ze helemaal zacht waren, lekkerrrr! En dan was er natuurlijk taart. Inspiratie haalde ik hier: http://userealbutter.com/2009/12/09/pomegranate-chocolate-dessert-recipe/ maar ik zou ik niet zijn als ik er niet mijn eigen draai aan gaf.

We hadden donkere chocomoussetaart met granaatappel:

en witte chocomoussetaart met aardbeien (en al ben ik normaal echt niet gek van witte chocola, dit was meteen mijn favoriet!):

Draakje's draken

2011-05-22T16:34:00.000+02:00

Draakje tekent draken. Hij is helemaal in de ban. En hij wordt beter en beter. Ik zal dan wel een trotse mama zijn, maar toch denk ik dat hij wel wat talent heeft. Maar je moet er mijn woord niet voor nemen, kijk zelf maar ;)

Business as usual?

2011-05-20T11:16:00.000+02:00

Er is in de voorbije weken veel gebeurd, gepraat, nagedacht en wakker gelegen. Maar nog steeds niet geblogd ;) . Bij deze dus.
Wat is er gaande, vraag je je af? Wel, een flinke 2 weken geleden is het project goedgekeurd (van Liefste zijn werk) dat ons wel eens aan een heel groot avontuur kan doen beginnen. Een verhuis naar de US is een misschien-tot-waarschijnlijk geworden. Gespannen heb ik 2 weken gewacht en ondertussen aan het idee gewend, van-paniek-naar-aanvaarding-naar-plannen gegaan. Me al verdiept in het amerikaanse schoolsysteem e.a. Gewacht dus, tot manlief een gesprek had met HR. Ik dacht dus deze week knopen door te hakken. Mis Poes! HR gaat nu een financiële simulatie maken en op basis daarvan kunnen we een beslissing nemen: stay-or-go. OK, we wachten dus nog een beetje langer? Ja, 2 MAANDEN ASTEMBLIEFT!!! Ik heb er spontaan een slapeloze nacht aan over gehouden (dat is me de laatste weken nog meer overkomen...).
Het werd teveel voor mijn zenuwen, maar gisteren ben ik tot rust en inzicht gekomen. OK, 2 maanden zullen voorbij zijn voor ik het weet, als ik terug keer naar "business as usual". Dus gaan we verder met het dagdagelijkse leven, maar zonder plannen maken op lange termijn. Carpe Diem. Punt. Of nee, toch niet, eerder Puntkomma;

Procrastinatie

2011-05-02T14:28:00.000+02:00

pro - cras - ti` na - tie [-(t)sie] («Latijn) de -woord (vrouwelijk) verschuiving tot de volgende dag, verdaging
Zie ook http://nl.wikipedia.org/wiki/Procrastinatie.

Ik heb er last van, sinds de vakantie nog meer als normaal. Het is zo zalig geweest en ik wil het gevoel zo lang mogelijk vasthouden: niets moest, alles kon....ik heb het dus erg moeilijk om terug naar de orde van alle dag over te gaan. Als ik mezelf terug tot de orde kan roepen volgen zeker nog wat foto's, maar ja, ik moet eerst een keuze maken uit de 458 foto's! En dus denk ik: straks, morgen, later....maar nu even (nog) niet ;)

Vakantie

2011-04-08T10:33:00.000+02:00

Wij muizen er 2 weekjes tussenuit en gaan Bretagne (Côte d'Armor) onveilig maken :D . Au revoir!

2 bollekes?

2011-03-28T20:14:00.000+02:00

Beertje en Draak hadden vandaag geen school. Na een heel weekend "schoolmusical" (4 voorstellingen) hadden ze wel een dagje vrij verdiend. Helaas moest ik wel een halve dag werken, dus het werd uitslapen en dan een voormiddagje voor de buis (met héééééél veel zenders nu), wat ze eigenlijk helemaal niet erg vonden ;) .
Na de middag boodschappen doen en dan zijn we samen nichtje Kitty van school gaan halen. En omdat er niet genoeg tijd was om nog naar de speeltuin te gaan (mijn broer staat meestal al redelijk vroeg aan onze deur om nichtje op te halen) heb ik de kinderen getrakteerd op een ijsje in de plaatselijke crèmerie. Een hoorntje met 1 bolletje vanille (en 'discoballetjes') voor Kitty, eentje met 2 bolletjes aardbei voor Draak en eentje met 2 bolletjes chocola voor Beertje, en even later brachten ze dit:

Euh, waar maken ze hier die bolletjes mee, met pollepels???

En mama hield het braafjes bij een kopje koffie :)

Knopen

2011-03-27T15:18:00.001+02:00

Wolf's puberkuren lopen de laatste tijd de spuigaten uit. Nadat hij op school een dag uitsluiting heeft gekregen (hij moest die dag wel op school zijn maar niet in de les; hij moest in een apart lokaal strafwerk maken) is hij nu ook 3 dagen geschorst op internaat wegens wangedrag. De laatste weken zijn loodzwaar geweest voor ons, ik heb tranen met tuiten gehuild uit onmacht en verdriet. Lange gesprekken, straffen, we weten niet meer hoe we dit moeten aanpakken.
Omdat hij nu 3 dagen niet op internaat mag zijn, maar wel op school, moesten we een oplossing vinden: ik kan hem niet 3 dagen naar school brengen, dat is uitgesloten. Dus maar met het openbaar vervoer: als hij hier om 6u de bus neemt, komt hij tegen 8u op school aan. Dat is vroeg, heel vroeg....maar kijk, hij lijkt het niet erg te vinden! Hij is zelfs blij dat hij een paar dagen niet naar het internaat moet....dus misschien was internaat wel niet zo'n goede keuze voor hem? Is hij daarom misschien zo balorig? Omdat hij zich uitgesloten voelt uit ons gezin? Na nog maar eens een lang, ernstig gesprek hakken we de knoop door en laten we hem de keuze: of na uitsluiting terug naar het internaat tot einde schooljaar, of vanaf nu met de bus heen en weer (de terugrit is korter dan de heenrit trouwens). Heel even maar twijfelt hij (hij heeft vrienden op internaat gemaakt), maar dan beslist hij al snel: hij wil terug thuis wonen, en dat dit betekent dat hij elke dag bijna 4u op de bus moet zitten neemt hij er graag bij.
Ik hoop dat hij zich nu op school wat beter gaat gedragen - in de praktijklessen doet hij goed mee, maar tijdens de theorielessen zet hij de klas op stelten...in ieder geval volgt er woensdag nog een gesprek met de jeugdpsy waar hij in behandeling is (ADHD) en hopelijk kan die ook nog wat hulp bieden (cognitieve gedragstherapie misschien?). Hij moet van mij ook terug aan sport gaan doen, zodat hij op positieve manier wat van zijn overtollige energie kwijt geraakt.
Het zal terug drukker in huis zijn met Wolf thuis, eventjes terug aanpassen voor iedereen. Maar ik ben ook blij dat hij weer thuis zal zijn; ik had het echt onderschat, dat internaat gebeuren: je hebt helemaal geen grip meer op wat er in de week gebeurt, je staat er zelfs helemaal buiten. Hopelijk is dit de juiste beslissing.

Vandalen

2011-03-27T15:06:00.001+02:00

De achterruit van manlief's auto is vannacht aan diggelen geslagen. De auto zelf was nog op slot en er is niets uitgehaald, dus echt een pure daad van vandalisme. De auto staat trouwens naast het huis, niet eens vlak tegen de straat of het voetpad. Leuk is anders...daar gaat je rustige zondagnamiddag: ritje naar de politie om aangifte te doen, aangifte bij de verzekering (en nog een geluk dat de auto voor glasbraak verzekerd is!) en afspraak maken bij carglass om een nieuwe ruit te laten plaatsen. Gelukkig kan dat vandaag nog gebeuren, zodat hij morgen de auto kan gebruiken om te gaan werken.

We wonen vlakbij een discotheek en een jeugdhuis, dus ja, er lopen hier 's nachts al wel eens jongeren voorbij onze huizen. Al bij al hebben we tot hiertoe geluk gehad, in de 11 jaar dat we hier nu wonen 2 incidenten (onze eerste brievenbus moest het op een gegeven moment zonder poot doen en nu dus dit). In de buurt zijn blijkbaar nog redelijk wat brievenbussen gesneuveld vannacht.

Genieten

2011-03-23T20:59:00.000+01:00

van een mooie woensdagnamiddag.

Grijze haren

2011-03-16T17:15:00.000+01:00

Ik voel me 10 jaar ouder als deze ochtend, en als ik ze nog kon tellen kon ik wedden dat ik er wel 100 grijze haren bij heb. Hoe en waarom? Wel....
Wolf moest vandaag naar de orthodont gaan. Hij komt dan met de bus van school en we spreken ineens daar af (anders moet hij eerst tot thuis en dan weer een heel stuk terug). Hij raakt er normaal gezien net op tijd voor zijn afspraak.
Ik rijd dus naar de praktijk en stuur voor ik vertrek een sms'je "Waar ben je al?"
Geen antwoord...niet van zijn gewoonte, tenzij zijn belkrediet al helemaal op is.
Als we halverwege voor een rood licht staan stuur ik weer eentje: "Ben je er al?"
Geen antwoord.
Aangekomen bij de ortho geen Wolf te bekennen....ik bel hem op en krijg ineens zijn voicemail. GSM uit? Da's al helemaal niet naar zijn gewoonte! Ik bel nog eens: jawel, straight to voicemail. O...K.....euh....en nu? Waar is hij? Nog onderweg?
Ik beslis het internaat te bellen, maar daar neemt niemand op. De school dan maar? Antwoordapparaat. Machteloos sta ik daar.....Ik bel nog eens maar krijg weerom zijn voicemail. F*** f*** f***! Waar zit hij toch? Waarom staat zijn gsm af?
Tja, daar blijven wachten heeft geen zin, dus ik laat een bericht achter bij de secretaresse, dat als hij toch nog opduikt dat hij me onmiddelijk moet bellen. En ik beslis om verder te gaan met het dagprogramma, nl. met Beertje, Draak en Kitty naar de speeltuin in het park.
Ik troost mezelf met de gedachte dat hij het wel vergeten zal zijn. Hij zal wel mee zijn op uitstap met internaat, naar het zwembad misschien? Het zal wel loslopen, niets aan de hand, je zal wel zien....maar het is niet alleen door de ijzige noorderwind dat ik het koud heb.
Terwijl de kinderen zich amuseren in de speeltuin probeer ik mijn gedachten te verzetten door verder te breien aan Wolf's sokken, af en toe binnensmonds vloekend en hopend dat hij het aub gewoon vergeten is!!! Nee, ik wil niet aan rampscenario's denken, het is een stom misverstand.
Als we terug naar de auto wandelen bel ik nog eens: nog steeds niets. Na een ijsje van de ijskar rijden we naar huis.
Thuis gekomen ben ik bezig in de keuken als iemand ineens "boe" zegt achter mijn rug. Daar staat hij dan, de verloren zoon!!! Ik kon hem wel slaan! De emoties van de afgelopen uren sloegen nu met alle hevigheid toe. Een verward verhaal over een afgepakte gsm die hij eerst nog terug wou gaan halen op internaat, waardoor hij eerst moest eten voordat hij door mocht gaan, bus gemist, mij niet meer gevonden bij de ortho, dan maar naar de speeltuin gekomen (omdat hij wist dat we daar naartoe zouden gaan na de ortho), daar mijn auto gezien maar ons niet gevonden, dan maar te voet naar huis, tadààààà. Woest was ik!
Ondertussen heb ik naar het internaat gebeld waar ik de hele uitleg kreeg: de gsm werd gisteren idd afgenomen door een nieuwe begeleidster die niet blijft overnachten. De andere begeleiders wisten niet waar zij de gsm gelegd heeft en konden hem deze ochtend dus niet terug geven (wat zij anders zeker gedaan zouden hebben, zeker als de kinderen buiten het internaat moeten zijn). Ze hebben hem zelfs nog gevraagd of hij niet even naar huis moest bellen, maar nee, dat vond meneerke niet nodig! Heb hem ingepeperd dat hij dat de volgende keer maar best WEL nodig vindt! Pffff, ik denk dat zijn hersens in die gsm zitten, want anders had hij wel geweten dat hij gewoon op de bus had moeten stappen. So what dat hij dan eens 1 dag zonder gsm zit!
Pubers hè, waar zit die hun verstand eigenlijk?

Gedrocht

2011-03-13T17:00:00.000+01:00

Zelf dingen maken is leuk, maar in mijn geval moet ik erin berusten dat er soms (regelmatig) dingen mislukken. Misschien omdat ik wel een beetje van veel ken, maar niet echt uitblink in 1 creatieve hobby.
Onlangs zat er bij de libelle een boekje om zelf knutsels te breien. Leuk, dacht ik, en handig om eens een (kraam)kadootje te maken ofzo. Beertje en Draakje mochten er ieders iets uit kiezen. Beertje koos voor een slang, die nog eventje moet wachten. Draak koos een lief schattig konijntje in chenille. Toevallig vond ik diezelfde dag chenille-achtige wol bij de Zeeman, voor nog geen 1,50 euro. Daar kun je niet voor sukkelen, dus ik nam een bol mee en begon er diezelfde avond nog aan.
Vandaag heb ik het konijntje in elkaar gestoken, gevuld en afgewerkt. Het resultaat is...nou ja....een gedrocht. Maar Draakje is er meteen smoor op, vind het een superlief en schattig knijntje. Gelukkig maar *lol*. Ik denk dat ik het afwerken toch liever aan iemand anders overlaat....maar ja, wie dan? Vrijwilligers?

Televisie

2011-03-08T10:37:00.000+01:00

Zo'n dikke 3 jaar geleden hebben we ons kabelabonnement opgegeven (lees hier). Een flink jaar later kochten we een DBA-antenne, waarmee we toch al weer 2 zenders binnenkregen (eigenlijk 3: een, Canvas/ketnet en Canvas+/Ketnet+). En nu hebben we beslist om toch maar terug voor de "full option" te gaan. We bestelden een superzuinige LED TV (met ecocheques) en gaan dan maar ineens voor digitale TV. De programma's van Ketnet kunnen onze jongens niet meer bekoren. Zelf mis ik het eigenlijk nog steeds niet erg, al zal ik toch ook blij zijn om af en toe eens een film mee te pikken op een andere zender.
Wel maken we onze jongens nu al duidelijk dat dezelfde regels blijven bestaan wat televisiegebruik betreft. Maar blij zijn ze wel, dat hoor ik als ze de programma's beginnen op te sommen die ze nu kunnen zien ;)

Alles komt terug :)

2011-03-04T08:32:00.000+01:00

Michael Jackson was in mijn jonge jaren nog cool. Hij had toen nog wat kleur en een neus die naam waard en hij maakte lekkere pop muziek. De jongens hebben zijn oudere songs ondekt dankzij Youtube en zijn fan van zijn Beat it, Bad en vooral: Smooth Criminal. De keuze voor carnaval voor Draakje was snel gemaakt: hij wou gaan als Michael Jackson. Ik vond in de Action (super winkel waar ik al véél geld bespaard/uitgegeven heb :p ) een zwart glanzend hemd met ruches en een zilveren blazer. Ook een zwarte cowboyhoed, een witte en een zwarte hoofdband. Een zwarte trainingsbroek met witte streep aan de zijkant in een maatje te kort en witte sokken maken het af.
De cowboyhoed werd van touwtje ontdaan, en met een witte hoofdband erom ziet hij er "net echt" uit. Ziet hij er niet goed uit, mijn 'Smooth Criminal'?

Beertje vindt de overall die ik vorig jaar op kapaza op de kop tikte wel OK. Een nieuwe coole pilotenbril en pet erbij maken zijn outfit af. Mijn eigen Top Gun piloot!

En zo wordt carnaval dit jaar voor mij ook een beetje jeugdsentiment. Ik ga even wat MJ videoclips op youtube bekijken denk ik, en Top Gun staat tussen de DVD's, misschien dat we daar vanavond nog eens naar kijken...

Welkom lente

2011-03-02T17:41:00.000+01:00

Ja, eindelijk is het er, dat eerste streepje lente! OK, het is nog koud, maar de zon schijnt. En het is warm genoeg om alle ramen een half uurtje open te zetten, om de frisse lucht binnen te laten. De zon geeft me ineens ook meer energie, meer dan ik in maanden heb gehad. En zin om het huis een beetje te versieren, hopende dat het de zon blijft lokken ;o) . En dus kocht ik een eenvoudige krans en wat paas-decoratiemateriaal, en hangt nu dit aan de voordeur:

Laat de lente nu maar komen....

2011-02-08T16:36:00.001+01:00

...want dit smaakt naar meer!

Leven en dood

2011-02-04T13:48:00.000+01:00

Deze middag mocht ik weer een geweldige conversatie meemaken aan tafel. Beertje en Draak komen thuis eten, Draak eet graag vruchtenhagel, je weet wel, die gekleurde suikerhagelslag in leuke kleurtjes die je in Nederlandse winkels vindt:

Op de zijkant van de verpakking staan voorbeelden van de andere producten die deze fabrikant maakt: roze en blauwe muisje, chocolade hagelslag en -vlokken, anijsmuisjes en gestampte muisjes (een poedertje dus).

Ik leg de jongens uit dat de roze en blauwe muisjes voor geboortes zijn, dat het in Nederland de gewoonte is om bij de geboorte van een kindje beschuit met muisjes te eten, zoals wij suikerbonen krijgen; roze voor meisjes en blauw voor een jongetje. Dat vinden ze wel grappig. Maar dan vraagt Beertje zich af: waar zijn dan die gestampte muisjes voor? Wel, antwoord Draak, die zijn voor als er iemand dood is hè, bij een begrafenis krijg je anijsmuisjes en bij een crematie gestampte muisjes, want dat is ook poeder hè!

Slim gezien, maar misschien moet ik het toch maar eens aan mijn Nederlandse mede-forummers vragen?

Lichtmis/Imbolc

2011-02-02T08:37:00.000+01:00

Gelovig of niet, wij bakken vandaag weer pannekoeken!

Vermamajaardag

2011-01-26T08:51:00.000+01:00

Nog eventjes, nog een paar uren (wat waren het lange uren!!!!) en om 23u59 ben ik al 15 jaar mama!!! Ik kan het bijna niet geloven, het lijkt me iets dat gebeurd is in een vorig leven...en eigenlijk was het ook in een vorig leven.
Ik woonde nog in Italië en heb het geluk gehad 18 maanden full-time mama te zijn. Het was één groot avontuur, maar ik kon er ten volle van genieten. Ik vond het zelfs niet erg dat ik er 10 keer per nacht uit moest, dat hij - ook 's nachts - om de 2u borstvoeding wilde. Want ook daar heb ik van genoten. En toen hij een peutertje van 18 maanden was de verhuis naar België, wat heeft hij dat toen vlotjes gedaan, zich zo makkelijk aangepast. Aan een nieuw leven in een ander land waar ze toch maar een raar taaltje spreken, hij die van zijn eerste levensdag alleen maar italiaans gehoord had.

En nu loopt hier die puber rond, het lijkt me bijna onmogelijk dat het hetzelfde kind is! En ik lees op facebook liefdesverklaringen die hij aan zijn lief doet (shht, niet verklappen hè!) en mijn moederhart smelt ervan. Hij kan het bloed onder mijn nagels halen, ik zou hem meer dan eens naar de maan willen schieten, maar ik hou van hem, hij zit vastgeworteld in mijn hart, met geen mes eruit te snijden. Mijn puber, mijn kind, mijn zoneke. Ik vraag me af hoe hij als volwassene zal zijn, kijk er al naar uit. Maar vandaag kijk ik weer even achterom.

Een meisje tussen mijn jongensgeweld!

2011-01-12T15:46:00.000+01:00

Sinds maandag vang ik mijn nichtje Kitty op na school, 3 dagen per week (maandag, dinsdag en woensdag). Geweldig, dat kleine meisje tussen mijn jongens. Ze wordt bijna 6, dus zo heel klein is ze niet meer, maar ze is wel een 'meisjes-meisje', met frulletjes en roze kleedjes enzo. Ze giechelt en gibbert en Draak slooft zich uit om haar te laten lachen. Ze zit achter de jongens aan als ze hun huiswerk moeten maken, wil knutselen en helpen. Het is wel weer even aanpassen, want de jongens amuseren zich tegenwoordig heel er goed met hun tweetjes, terwijl Kitty weer even meer aandacht eist. Maar dat vind ik helemaal niet erg.
Vandaag stond ze te springen om mee te helpen in de keuken, heeft ze bijna alle gehaktballetjes gerold en kijkt ze er al naar uit om straks weer verder te helpen bij het tafel dekken. De eerste 3 dagen zitten er al bijna op, ik kijk al uit naar volgende week!

Fiat Lux....

2011-01-08T20:10:00.000+01:00

en weg was het licht, juist na valavond! Ik haalde net 3 cakes uit de oven toen de electriciteit uitviel. En dan besef je pas hoe afhankelijk wij zijn geworden van electriciteit. De distributeur wist te vertellen dat het zo'n 2 uur zou duren voor het probleem opgelost zou zijn en dat net rond etenstijd. De ossobuco die op het vuur stond zou niet tijdig meer gaar zijn (inductiekookplaat), iets anders koken of bakken kon ook niet; de verwarming werkte niet meer en er was ook geen warm water. Internet en telefonie lagen plat (lang leve de GSM). En dus zochten we de zaklampen (er staat er altijd 1 op een vaste plaats) en werden er kaarsjes aangestoken, veel kaarsjes. En de kinderen mochten een filmpje kijken op mijn laptop, die gelukkig een hele goede batterij heeft. En in plaats van ossobuco bestelden we afhaalpizza....en toen was het er weer, het licht, de electriciteit. Spijtig, want ik vond het best gezellig met al die kaarsjes aan.

Het zakskesprobleem

2011-01-06T20:57:00.000+01:00

Ken je dat: ook al gebruik je herbruikbare tassen bij je boodschappen, op 1 of andere manier verzamel je toch hopen plastieken zakskes. Eentje bij de slager, eentje voor je nieuwe schoenen, eentje bij de bakker. Je propt ze samen in 1 van de zakjes, maar voor je het weet puilt het gewoon uit en krijg je dit:

Dus besloot ik om de zakjes eens mooi op te vouwen, zoals de grootmoeder van mijn ex-man (toen een flink stuk in de 80) mij geleerd heeft. Met als resultaat dit:

een klein Hunkemöller zakje vol. Nu mankeert er enkel een "plastiekenzakskeszakske" assorti met de kleur van de keuken, zodat ik ze niet meer in een kast moet wegstoppen, maar mooi kan ophangen. Zou ik dat kunnen breien?

Wil je ook minder volume van je zakjes? Zo vouw je ze op:

1. strijk het zakje goed glad
2. vouw het in de lengte dubbel en strijk goed glad
3. vouw nogmaals dubbel in de lengte en strijk goed glad
4. plooi de linkeronderkant naar de rechterzijde, zodat je een 'driehoekje' krijgt
5. plooi het driehoekje naar boven
6. plooi om en om tot je aan de handvaten van het zakje komt
7. open de laatste plooi en stop daar de handvaten in, zodat ze goed vastzitten
8. je zakje is nu een klein driehoekje
Voor grote zakken doe je hetzelfde, maar als ze heel breed zijn kan je ze bij puntje 3 in 3 vouwen ipv dubbel.

En dan ga ik nu eens broeden op een patroon voor een "plastiekenzakskeszakske" ;o)

Ik lust wel groentjes!

2011-01-06T08:31:00.001+01:00

Beertje is een carnivoor. Groentjes zijn aan hem niet besteed, zelfs uit de pastasaus zit hij de mini-stukjes ui te vissen. Spruitjes was zowat het ergste dat we hem konden voorschotelen, tot ongeveer een jaar geleden. Toen koos hij spruitjes in de winkel, want dat vond hij lekker zei hij. En inderdaad, in plaats van het gewoonlijke gevecht om hem een halve spruit te laten eten, at hij er nu met goesting zeker 5. Maar dat was zeker genoeg, we gaan niet overdrijven hè!
Gisteren aten we polpette met spruitjes en puree. Ik doe een flinke schep spruitjes op zijn bord en hoor Beertje enthousiast "Oh, jammie, lekker, spruitjesssss, mama, nog hoor, meer!" En dus doe ik er nog een flinke schep bij. In geen tijd zag ik die spruitjes in Beertjes mond verdwijnen, ik kan mijn ogen bijna niet geloven! Nog nooit zag ik Beertje met zoveel smaak iets van groenten eten. Maar de gehaktballen, daar zat ui in, dat was erover voor mijn carnivoortje. En dus negotieert hij met papa: als ik alle overige spruitjes uit de pot opeet, mag ik dan mijn gehaktballetjes laten liggen? Nou, daar moest papa niet lang over nadenken. En dus kreeg Beertje de overschot van de spruitjes. Draakje zag het aan en geloofde zijn ogen niet. Hij pakte Beertje bij zijn schouders en riep uit: "Wie ben jij en wat heb je met mijn broer gedaan!" Maar die liet het niet aan zijn hart komen en at met smaak alle spruitjes op.

De zonsopgang die zonsondergang werd

2011-01-04T10:33:00.001+01:00

Deze ochtend keek ik samen met Beertje en Draak naar de zonsopgang rond iets na 9, we waren aan het wachten op de (gedeeltelijke) zonsverduistering. Stilletjes zien we de bovenkant van de zon boven de daken uitkomen en dan....zakt ze precies terug weg! Het wordt weer donkerder en de roze-oranje kleur van de lucht wordt helemaal grijs. Ik denk terug aan de zonsverduistering van 12 jaar geleden, die volledig was in Virton. Ik bevond mij toen samen met mijn zus in Firenze. Op het plein naast de dom hebben we er toen staan kijken (en voelen) hoe de maan een hap uit de zon nam. Het licht werd zwakker, de zomerhitte koelde af, en daar stonden we dan, samen met vele andere toeristen, naar boven te kijken. Ook al kunnen we rationeel verklaren wat er juist gebeurt, het blijft een beetje een mystieke ervaring.

2010, een jaar in creativiteit

2011-01-02T20:42:00.002+01:00

De beste wensen voor 2011!

2010-12-31T10:56:00.002+01:00

2 vliegen in 1 klap

2010-12-22T09:05:00.004+01:00

Aangezien het vallen van de eerste sneeuw samenviel met het einde van onze vetbol-kokosnoot voor de vogeltjes, besliste ik om met de kinderen zelf vetbolletjes te maken. En toen begon Music for Life en kreeg ik een idee: waarom maken we niet ineens een heleboel vetbolletjes om te verkopen voor Music for Life? En zo gebeurde het. De eerste lading van 16 vetbolletjes was al na 1 schooldag helemaal verkocht. De 2de lading (25 bolletjes) is goed opweg om verkocht te worden en deze ochtend maakte ik de laatste lading (nog 13 vetbolletjes). De jongens verkopen ze aan 1 euro per bolletje en hebben al een bedrag van 32 euro binnengehaald. Hopelijk krijgen we ze allemaal verkocht, dan hebben we 54 euro om aan Music for Life te geven. Vetbolletjes for Life, help de vogeltjes de winter door en steun Music for Life!

Zelf aan de slag voor de vogeltjes? Smelt 1 blok ossewit (er zitten 4 blokjes in 1 pak) op een zacht vuurtje (het moet maar net smelten, niet bakken hè!). Voeg ongeveer 750 gr strooivoer voor inheemse vogels bij en roer tot alles goed gemengd is.
Neem kartonnen koffie-bekertjes (13 à 15 voor de hoeveelheid hierboven), knip rietjes af tot ze ong. 1 cm boven de rand uitkomen. Hou het rietje rechtop midden in het koffiebekertje en vul het bekertje met een lepel. Als alle bekertjes gevuld zijn laten afkoelen tot het vet weer gestold is.

Duw vanonder op het kartonnen bekertje en laat het vetbolletje uit het bekertje schuiven. Verwijder het rietje en steek een stukje touw door het gaatje. Maak een knoop in het touwtje, waarmee je het vetbolletje in de boom kan hangen. Verpak de bolletjes die je niet direct gebruikt in plastic folie.

CandyMoon updates

2010-11-18T19:56:00.003+01:00

Het is hier maar stil, maar dat komt omdat er héél veel tijd kruipt in CandyMoon. De eerste kinderateljees zijn achter de rug (en er staat er nog een gepland voor zaterdag), de eerste bestelling in de webwinkel is ook een feit, de facebookpagina was er al (met klantenkorting voor wie fan wordt!) en vanaf nu ook.....twitter :D . Dit laatste is voor mij helemaal nieuw, dus ook dat is weer een beetje zoeken.

Volgende week komt er een bestelling binnen, zodat ik eindelijk aan de slag kan gaan. Op de planning staan een aantal lekkere badproducten (o.a. bubble bath bars) en crèmes. Ik ben ook volop bezig een aantal kadomandjes samen te stellen. En dan zien dat alles er zo snel mogelijk op staat, zodat de mensen hun kerstkadootjes bij mij kunnen bestellen!

Weer een jaar voorbij

2010-11-04T12:36:00.002+01:00

en weer mag ik terugdenken aan 8 jaar geleden (wat vliegt de tijd!!!). Rond deze tijd was ik helemaal over mijn toeren, en dat is een understatement van jewelste. Ik dacht dat hij er nooit uit zou komen, dat ik voor eeuwig en altijd met die dikke, dikke buik moest blijven rondlopen.....tranen met tuiten heb ik gejankt, omdat die stomme weeën weer stil waren gevallen. Gevloekt, gehuild op de schouder van Liefste, die voor alle zekerheid toch maar was thuisgebleven. Een afspraak in de kraamkliniek gekregen om 16u....het leek wel de langste dag van mijn leven.

Het werd uiteindelijk ook een heel lange dag.....Beertje hield het nog uit tot na middernacht, met als gevolg dat Liefste wel eens durft twijfelen: was het nu de 4de of de 5de dat hij verjaart? Nee, vandaag nog niet. Het moet eerst nog net morgen worden, en dan is mijn kleinste ventje 8 jaar. *zucht* heb ik al gezegd dat de tijd vliegt?

Zeg het met bloemen

2010-10-08T10:11:00.002+02:00

Manlief moest laat werken op mijn verjaardag, dus een ritje langs de bloemenwinkel zat er niet in. maar vandaag kreeg ik dit geleverd, prachtig toch?

Feestboek

2010-10-06T13:46:00.002+02:00

Nog nooit heb ik zoveel gelukwensen gekregen op een verjaardag. Ligt het aan "tram 4" of aan het feit dat al je smoelenboekvriendjes een bericht krijgen als je jarig bent? In ieder geval, ME LIKE! En Tram 4, daar ben ik niet bang van. Life starts at 40, dus laat het leven dan maar beginnen!

Kinderkookdag, the return en meteen ook THE END

2010-09-29T17:25:00.002+02:00

We zijn er, onze leefruimte is terug LEEF-ruimte, een heel aangename ruimte zelfs. En onze keuken helemaal klaar (op de verlichting na). Dus, gedaan met dat "leven-op-uitstel" zou je zeggen? Tja, dan komt er weer een keelontsteking stokken in de wielen steken. Dus nee, het zwemmen en de zumba zijn nog niet voor deze week. Eén troost had ik: de jongens hadden enkele weken terug laten verstaan dat ze graag terug zouden 'samen koken', nadat ze bij Nonna een aflevering van Komen eten (of zoiets? tja, wij hebben nog steeds enkel de openbare zenders op onze TV) zagen met kinderen. Dus, ik dacht: "Ja, Kinderkookdag, the return!"
Dus kozen de kinderen voor pasta met worstjes deze week? Dan zouden ze die vandaag zelf mogen klaarmaken! Na een paar uur rondhollen (met Beertje naar de tandarts en om zijn nieuwe steunzolen) is het dan eindelijk zo ver. Beertje wil persé de worsten snijden, maar na een halve minuut is hij dat al beu (zijn handen worden daar zo vies van *roloog*) en Draak moet dringend naar toilet.
De frustratie en teleurstelling nemen de overhand....ik roep tegen Beertje dat hij het maar moet afbollen, ik zal wel alleen verder doen, maar dat hij niet komt zagen dat wij nooit eens iets samen doen hè! En echt, de traan die iets later over mijn wangen rolt komt ècht wel door de uien, maak ik mezelf wijs. Maar terwijl ik de frustratie uitwerk op een kruidenmengeling in mijn vijzel, word ik weer kalmer en besef ik: woensdag is gewoon niet de goede dag om dit te doen. Het is de enige schooldag dat ze op hun pc mogen spelen, en het is ook regelmatig zo hectisch met alle afspraken die je met 3 kinderen kunt hebben. Dus het besluit staat vast, dit is niet "the return", maar "the end" van Woensdag Kinderkookdag. Vanaf nu laat ik de kinderen gewoon doordeweeks mee koken, op maandag of dinsdag als het hier rustiger is. En als het dan toch eens op woensdagnamiddag is, dan mag dat echt gerust een cake of muffins of koekjes zijn. Tenslotte wil ik hen toch het plezier van koken en bakken bijbrengen? Dat kan toch alleen maar als het voor alle partijen leuk is? Dus, alle dagen lekker koken, met de kinderen als ze willen, zonder als het niet anders kan ;o) .

Mijn eerste CandyMoon prestatie!

2010-09-09T21:33:00.002+02:00

Gisteren mocht ik bij Zinzia een kinderateljee geven, voor de verjaardag van haar zoontje. Ik denk wel dat de kindjes (vijf 5-jarigen) het leuk vonden. En het is altijd leuk om eens een "dry-run" te doen bij iemand die je toch al een beetje kent. Houdt de zenuwen onder controle ;o).

De kop is eraf, laat de reservaties nu maar komen!

Leven op uitstel

2010-09-06T06:51:00.003+02:00

We leven al weken op de helft van onze bebouwde oppervlakte, want onze hele "leefruimte" (woonkamer, eetkamer, keuken, veranda - de hele eerste verdieping dus) wordt eens flink onder handen genomen. Alle meubels (zetels,tafels, stoelen, kasten en hun inhoud) zijn naar een opslagplaats. Tijdens de eerste helft van de werken waren de jongens en ik op vakantie, dus hadden we er niet zoveel "last" van. Sinds eind augustus zijn we thuis en kamperen we zo'n beetje in eigen huis en tuin. Slapen kunnen we gewoon in onze eigen kamers. Ontbijten doen we 'in schuifkes' in onze buro. Middageten buiten in de partytent op ons terras; spelen doen de jongens in hun kamers. Alleen koken lukt niet, bij gebrek aan keuken, dus voor de warme maaltijd verplaatsen we ons naar mijn ouders (waarvoor we hen erg dankbaar zijn) en koken mama en ik om beurten.

De werken zelf komen goed, de muren zijn ondertussen geschilderd en we zijn blij met de gekozen kleuren. Deze week wordt de vloer gelegd, begin volgende week de keuken en de 15de verhuizen onze spullen terug naar huis.

Maar ik betrap me er dus op dat ik leef "op uitstel". Als alles hier terug normaal is ga ik weer naar de Zumba. Ik ga ook zwemmen, maar wel pas als het huis terug wat op poten staat. Terug aan mijn gewicht werken? Als de werken achter de rug zijn. Leuke dingen doen met de jongens? Als ik "mijn huis" terug heb. Maar als die werken gedaan zijn hè, dan vliegen we erin! Ik kijk er al naar uit.

De eerste schooldag

2010-09-02T08:34:00.003+02:00

En zo was 1 september er en zo is het alweer voorbij. De eerste schooldag van het jaar is toch altijd weer spannend. Draakje stapt het 5de leerjaar in, bij een nieuwe juf en met de eerste stapjes Frans. Beertje gaat gezwind naar het 3de leerjaar, bij - volgens Draak - de allerliefste juf van de hele school. Ze zien het zitten.
En dan is er Wolf, die ik dit jaar zelf naar school breng. Want hij verandert niet alleen van school, die school ligt ook nog eens zo'n 40 km van huis en hij blijft door de week op internaat. Een bewuste keuze van ons, bezorgde ouders, in de hoop dat hij toch eens wat meer voor school gaat doen. Van de school hebben we veel goede dingen gehoord en hij gaat een interessante richting (Grafische Media, een richting die in onze gemeente niet te vinden is) en het internaat ziet er ons wel ok uit. Er is veel controle tijdens de studie - wat voor ons belangrijk is. Maar bv. op woensdagnamiddag doen ze leuke dingen/uitstappen met de kinderen/jongeren.
En zo zet ik Wolf dus voor de schoolpoort af: ik moet/mag niet mee naar binnen, want er zijn geen andere ouders te bespeuren (hé, toen ik zo oud was vond ik het ook 'kei-stom' als er iemand zijn mama meebracht op de eerste schooldag!) en moet ik toch eventjes op mijn lip bijten en slikken. En zo sms ik hem 's middags om te vragen of ik eventjes mag bellen en krijg ik als antwoord: "Nee! We gaan nu naar Lilse Bergen" en denk ik: oh, tof, leuk!
En zo ontspint zich 's avonds volgende sms-conversatie tussen mij en zoonlief:
Ik: "Hoe was de eerste dag? Mag ik je even bellen nu?"
Hij: "Ik wil niet bellen! Kan jij mij niet eens 3 dagen missen?"
*slik*
Ik: "Jawel, maar ik wil alleen weten hoe je eerste dag was, daarna laat ik je met rust tot vrijdag."
Hij: "Was goe"
Einde poging....ik zal dus echt moeten wachten tot vrijdag.

Nog nooit heb ik zo uitgekeken naar vrijdag.....

Gesmolten

2010-08-11T15:32:00.003+02:00

Ik gaf vandaag een workshop glas graveren in jou gemeente. Jij was blijkbaar voor het eerst ingeschreven voor zo'n activiteit. Ik vang je blik als ik zie hoe de begeleidsters je naar binnen trekken en ik herken ze: mijn Draakje heeft ook soms zo'n blik. Ik zie angst en onzekerheid. Een van de begeleidsters zegt tegen een vriendje: "Amai, is dat altijd zo'ne moeilijke?" en ik krijg een steek in mijn hart. Ik heb ook "zo'ne moeilijke", een "rotjoch", een "ambetant joenk". Ik zeg je dat je gerust op de stoel in de verste hoek mag gaan zitten, als je niet wil meedoen.
Je trekt de capuchon van je vest over je hoofd en kruipt er zo ver mogelijk in weg. Ik zie je naar de muur kijken terwijl ik mijn uitleg doe. Je blijft wegkijken, ook als iedereen aan de slag gaat met een eigen glas en de graveersets.
Ik ga naar je toe en vraag je je naam op mijn lijst te zetten, maar je legt het papier en de pen weer weg. Ik wil niet opgeven....
Ik kom weer naar je toe en begin gewoon rustig met je te praten, over dat je misschien helemaal geen zin had voor deze activiteit? En eindelijk kan ik je blik weer vangen. Nee, je wou eigenlijk alleen maar spelen. Ik zie de opening in het muurtje dat je rond je hebt opgetrokken en ik steek er mijn hand door....aarzelend neem je ze aan. Het muurtje brokkelt af. Terwijl de andere kinderen (en begeleiding) naar buiten gaan voor een pauze kom je uit je hoekje en vraag je of ik je zal helpen. Natuurlijk wil ik dat.
Tijdens het tweede deel van de workshop graveer je je hele glas vol. En ik ben blij. Blij omdat ik niet opgaf, blij dat je me een kans gunde om tot je door te dringen. Blij dat ik je begeleiding kan laten zien dat je alleen wat tijd nodig had.

Ik hoop dat je nog een prettige tijd hebt tijdens de vakantie. Ik zal je waarschijnlijk nooit meer zien, maar die blik in je ogen, die ken ik....en die hoop ik ook niet dikwijls meer te zien.

Kreatieve stuiptrekkingen voor de vakantie

2010-07-17T14:34:00.004+02:00

Terwijl hier alles in dozen wordt gepakt (de hele leefruimte moet leeg wegens grote verbouwingswerken) maak ik tussenin eventjes nog tijd voor een paar kreatieve uitspattingen. Voor een soort swap maakte ik deze armband (en krijg ik een lipgloss in de plaats)

en deze zeepketting met maritiem thema (en krijg ik een calendulazeepje).

Vanaf nu is het gedaan met knutselen, tot na de vakantie....of erger nog, tot alles hier in huis terug op zijn plaats staat. Dat wordt geweldig afkicken, tot half september. Gelukkig kan ik nog wel breien (als mijn elleboog het toelaat).

Nieuw speelgoed, deel 1

2010-07-06T19:35:00.003+02:00

Een zakenvrouw moet natuurlijk haar gerief hebben. Met dit prachtstuk wordt het een waar plezier om mijn website in orde te houden.

Kadootje

2010-07-01T08:37:00.005+02:00

voor een heel zieke, maar heel hard vechtende Juliette, maar ook voor grote zus en mama. Aan Grietjekwarietje vroeg ik om een mooie pop te maken, en wat een prachtexemplaar is het geworden! Pink zal zeker beste vriendjes worden met Juliette. Om Juliette's bolletje te beschermen in de zon maakte ik een leuk sjaalte volgens patroon van Stephieface. En omdat dit zo'n leuk patroontje is, maakte ik er ook ineens maar eentje voor Juliette's grote zus, Manon. Ik doe er 2 lekker zachte zeepjes bij (Oh-Viola en Rose-Neroli, superzachte zeepjes zelfs voor delicate velletjes). En omdat mama Sophie van hot naar her rent, denk ik ook aan haar voetjes: scrubblokjes (om die eeltlaag van al dat rondrennen weer weg te scrubben), bruisgruis (voor een lekker relaxed voetenbadje) en een superzachte crème, pure verwennerij. Ik hoop dat ze er een beetje van kunnen genieten, daar in hun luxe-hotelkamertje in Gent ;o)

Morgen...

2010-06-25T18:44:00.003+02:00

....ben ik hier. Jij ook? Kom dan eens dag zeggen in het kinderlabo.

I proudly present:

2010-06-23T17:43:00.003+02:00

Candy Moon, creatieve ateljees voor kinderfeestjes en workshops voor volwassenen.

Radiostilte

2010-06-08T07:58:00.001+02:00

Stil hier? Ben te druk bezig met plannen uitvoeren. Nog even geduld....

Reality Check

2010-05-30T19:08:00.002+02:00

Relativiteitstheorie: dan lees je dit (http://juliettedecuyper.blogspot.com/) en dan besef je ineens weer wat een zegen het is om gezonde kinderen te hebben. Ik wens Sophie en haar gezin héél veel sterkte om de moeilijke maanden die komen wéér door te komen, en ik duim met alle kracht die ik kan verzamelen dat Juliette een héél groot "genezingsfeest" mag geven, gauw, héél gauw. Komaan Juliette, flinke meid: YES YOU CAN!!!

Yep, that's how she does it!

2010-05-26T11:14:00.003+02:00

Dat prentje dat ik poste voor moederdag? Er is iets van aan....ik moet ergens zo'n pakje in mijn kast hebben hangen en soms, héél soms, maak ik er ook gebruik van ;o) .

Deze ochtend was mijn eerste gedachte bij het wakker worden: "Draak is jarig, *zucht* al 10 jaar!". De 2de gedachte echter was van minder positieve aard: "Oh nééééé! Vloekerdevloek! Ik ben vergeten koekjes te bakken voor school!!!!" Ik vloek binnensmonds in alle mij bekende talen en spring uit mijn bed. Mij nog net op tijd intomend ga ik Draakje stilletjes "Tanti auguri a te" zingend wakker maken en dan sommeer ik iedereen tot haast en spoed, vooral mezelf.
Nog voor de kinderen naar school vertrekken staat de eerste lading bosbessenmuffins in de oven. De jongens vertrekken en ik hoop op even rustig ontbijten. Dat was buiten mijn eigen vergeetachtigheid gerekend, want 2 minuten later kreeg ik telefoon van Draakje, op school: "Mama, kan jij mijn zwemzak brengen?" Weer vloek ik binnensmonds, ondertussen de trap oprennend, spullen pakkend, trap weer afrennen, muffins snel uit de oven halen, nog een trap afrennen, auto in springen en naar school racen. Ik kom net op tijd aan om Draak zijn zwemzak te geven als zijn klas de poort komt uitgefietst. Oef!
Ik race terug naar huis en zet de 2de lading muffins in de oven. En dan 10 minuten rust, even ontbijten en een kop koffie (of 2) drinken.
Muffins uit de oven halen, en dan is het weg naar de kinesist voor een broodnodige sessie "masseer eens betonnen nekspieren". Van de kine naar de winkel om boodschappen en dan weer naar huis.

De muffins zijn ondertussen afgekoeld, maar zien er niet uit. Wist je dat blauwebessen yoghurt het deeg een betongrijze kleur geeft? Wel, nu weet je het. Een pak (goede) witte chocolade en witte choco vormen de oplossing, ik maak een lekkere glazuur en smeer daar de bovenkant van de muffins in; en op elke muffin komt een bessensnoepje.

Ritje naar school, en ik mag de muffins ineens uitdelen in de klas. Bij het buitengaan zie ik nog hoe alle kinderen gretig in de muffins bijten en ik hoor nog enkele gemompelde "mmmm, wekkew"s.

Oef, supermam saved the day! En nu ga ik even mijmeren over 10 jaar geleden, bij een lekkere kop koffie! En hopen dat de rest van de dag toch een ietsiepietsie rustiger verloopt ;o)

GSM/MP3 sok deel 2

2010-05-25T11:30:00.003+02:00

Schoolgenootje van Wolf mag zich vanaf vandaag eigenares noemen van een coole, unieke GSM sok. Wolf koos eigenhandig de kralen uit. Ik denk trouwens dat het niet zomaar een schoolgenootje is, aangezien hij de sok heeft gevuld met mineralen, en er een zelfgemaakt boekje bijmaakte met betekenis/kracht van de verschillende mineralen, om haar te helpen bij het studeren binnenkort. Sweet ;o)

GSM/MP3 sok

2010-05-21T09:29:00.004+02:00

Toch weer een werkje afgekregen en dat maakt me blij. Een sok voor GSM of MP3-speler. Ik had er nog geen doel aan gegeven, tot ik Wolf zijn MP3-speler onder ogen kreeg: het ding is nog maar een paar maanden oud, maar ziet er erbarmelijk uit, zo vol krassen! En dus werkte ik de sok af met een eenvoudig katoenen touw en stoere kralen. En Wolf vond de sok wel leuk. Zo leuk dat hij ze zelfs aan zijn klasgenoten liet zien! En die vonden de sok ook leuk. Zo leuk dat Wolf me gevraagd heeft of ik er eentje wil maken in wit en rood voor zijn klasgenootje. En dat vind ik dan weer leuk :) . Witte en rode wol heb ik nog in mijn "stash" liggen, dus dat is geen probleem. Volgende week heeft klasgenoot een rood/witte MP3-sok, passend bij de rood/witte boekentas. Cool.

Aan alle mama's

2010-05-09T14:29:00.000+02:00

Met speciale vermelding voor mijn mama en schoonmama.

Knock Out

2010-05-06T08:20:00.003+02:00

Uitgeteld hang ik in de touwen. De benen onder mijn lijf uitgeschopt, knalhard tegen de vloer, door mijn eigen lijf KO geslagen.
Ik had het voelen aankomen, al een aantal dagen werd de pijn in mijn lijf ondraaglijk zonder pijnstillers. Maar de wereld draait door, kinderen moeten (op)gevoed worden, eten klaargemaakt, werk gedaan,... De knal tegen de muren van mijn eigen fysieke kunnen was er niet minder hard om. De laatste stappen op pure wilskracht, maar dan is ook die op...

De wereld draait door, maar ik lig KO. Verplichte rust. Het maakt me....rusteloos.

Pierenpap

2010-04-21T18:57:00.005+02:00

Vroeger aten we dat dikwijls, bij mijn bomma. Of bomma maakte het voor ons en we aten het thuis. Afgewisseld met rijstpap. En soms zaten er in de "pierenpap" ook "vliegen". Jaren geleden was het dat ik het nog at.
En nu maakte bomma het voor mijn kinderen en kreeg ik deze ochtend een pot mee. Huh, mama, pierenpap? Met wormen??? Ja ja, en met vliegen ook!
Lachen als ik ze uitleg dat de wormen eigenlijk macaroni zijn en de vliegen rozijnen, en dat ze samen in vanillepudding zitten. Beertje gruwelt van vanillepudding (alleen chocoladepudding kan hem bekoren), maar Draakje is er gek op, dus die wil wel proeven. En Wolf die lust zo goed als alles, dus hem geef ik een vol potje. Maar na 1 hap zie ik Draak gruwelen, en Wolf die vindt het ook niet zo gek lekker. En ik neem - uit pure nostalgie - toch ook maar eens een hapje. Maar het lijkt wel of in mijn herinneringen dit dessert uit mijn kindertijd zoeter en lekkerder was. Of het moet zijn dat bomma het verleerd is - haar rijstepap is nochtans steeds niet te evenaren.
Ik ga toch maar aan bomma zeggen dat ze voor ons geen pierenpap meer moet maken. Maar haar rijstepap blijft hier altijd welkom, net als zijzelf ;o)

"Puck" door Theater Froe Froe

2010-04-07T17:52:00.003+02:00

Een 12-hoekig tentje op het binnenplein van een cultureel centrum. Een groep ouders, grootouders en kinderen, die in ongeveer 2 rijen (rechtstaand) in de tent passen. Een eenmans-orkest in het midden van de tent, en daarboven...Puck, sater, kind van een ezelin en een boer. Hij is onze gids in dit droomverhaal over Oberon, zijn echtgenote Titania en hun pleegdochter Brokske. En over hoe Oberon verandert van onwillige pleegvader tot geile bok die Brokske achterna zit voor een spelletje "Haasje Over". Het publiek helpt Puck om weer orde in de chaos te maken. We zingen, roepen, schrikken, lachen. Deze mengeling van poppenkast, theater, zang en muziek was een onverdeeld succes. Zowel Draak, Beertje als ikzelf genoten ervan.

Wil je meer weten?
* Theater Froe Froe
* Video: Puck door Theater Froe Froe

Een zalige lentedag in het park

2010-04-06T19:59:00.003+02:00

Eerst een tochtje over de kermis, dan op een bankje in het park met een breiwerkje, terwijl de jongens zich uitleven. Genieten van de zon, warmte op mijn rug en een warm gevoel in mijn hart als ik mijn jongens zich zie amuseren. Als afsluitertje langs de frituur en nu samen film kijken. Meer heb ik niet nodig om me gelukkig te voelen.

Na het breien, haken, knutselen en zepen....

2010-04-06T19:48:00.003+02:00

...nu ook naaien? Wel, het zal nog niet direct hoogstaand naaiwerk zijn, doordat het nogal wat voorbereidend werk vergt zal het niet direct mijn lievelingshobby worden, maar hé, een dag duurt ook maar 24 uren ;o)

Het begon met een forum waarop meerdere naaisters actief zijn, die een "boon" hebben voor patronen van Farbenmix. Ze praatten erover als was naaien een fluitje van een cent. Ik werd benieuwd, surfte eens wat rond op de site en vond een leuk beginnerspatroon. In een zak stofjes die al bijna 14 jaar in de kast ligt vind ik materiaal. En dit is het resultaat:

Niet echt perfect, maar voor gebruik goedgekeurd. Mijn mama, een ervaren naaister, geloofde eerst zelfs bijna niet dat ik het helemaal zelf had gedaan. En vandaag mocht het zakje mee naar het park, met een breiwerkje erin. Volgende patroon: een T-shirt voor de jongens. Wordt vervolgd (al weet ik niet wanneer ;o) ).

Zeepketting

2010-03-29T15:19:00.004+02:00

Dit is iets leuks om met de kinderen te doen. Al wat je nodig hebt is gietzeep, kleurstof (ik gebruikte een felgroen zeepje dat ik raspte om de gietzeep ook een wat groffere structuur te geven) en een lekker geurtje (etherische olie, maar ook parfumolie voor bv. een geurbrandertje of potpourri kan hiervoor gebruikt worden! Het is nl. niet de bedoeling dat je hiermee je handen wast, maar gewoon om een lekker geurtje in huis te verspreiden).
Smelt de gietzeep au-bain-marie, voeg de kleur en genoeg geur toe. Giet de zeep uit tot een plak van ongeveer 0,5 à 1 cm dik en laat hard worden. Steek vormpjes uit met uitsteekvormpjes voor koekjes of plasticine. Je kan de zeep ook uitgieten in ijsblokjesvormpjes (bv. hartjes, bloempjes,...). Maak een gat in elk vormpje. Steek hier een lint, draad, touw, wol door. Versier met kralen, strikjes, bedeltjes e.a.
Misschien een leuk idee voor de paasvakantie?

Eindelijk!

2010-03-24T19:53:00.001+01:00

We weten weer wat een èchte winter is, de lente liet op zich wachten, maar daar is ze dan eindelijk!

WKKD/2010: Pit-za

2010-03-24T19:45:00.002+01:00

Eens iets anders dan boterhammen, snel klaar en de kinderen zijn er dol op!
Nodig:
1 à 2 pakken (volkoren) pittabroodjes
1 blik gepelde tomaten, gemixt (of passata)
2 mozzarella's
beleg naar keuze (chorizo, rauwe/gekookte ham, spekjes, ananas,....)

Verwarm de oven voor op 180°C. Laat de kinderen de mozzarella in stukjes snijden. Dan besmeren ze de pitta met ong. 1 eetlepel passata, beleg naar keuze en mozzarellastukjes. Besprenkel met een paar druppels olijfolie.
Bak in de oven gedurende 8 minuten. Laat de kinderen terwijl ze wachten de volgende pit-za's al klaarmaken, zodat die kunnen bakken terwijl ze de eerste aan het opsmullen zijn.

Viva la Pasta!

2010-03-03T16:53:00.003+01:00

Al enkele maanden staat hij naar me te lonken, telkens ik in de boekhandel moet zijn. Ik bladerde er al eens door, ik kwijlde bij de mooie foto's en legde het boek weer terug, elke keer weer. Maar nu ben ik gezwicht! *jubelt* het is van mij het is van mij! 335 bladzijden met recepten voor pasta, ik kan bijna niet wachten om ermee aan de slag te gaan! Maar eerst ga ik er nog eens in lezen, in mijn Pasta boek van de Zilveren Lepel.

Eindelijk!

2010-02-23T13:56:00.002+01:00

Na maandenlang gesukkel met een tenniselleboog heb ik eindelijk nog eens iets kunnen afbreien. Mooie "wanten zonder vingers" voor mezelf, om mijn polsen en handen lekker warm te houden. Ze zijn zalig zacht en heerlijk warm!

WKKD6/2010: Donuts

2010-02-23T13:53:00.003+01:00

't Was dan wel vakantie vorige week, maar kinderkookdag is gewoon doorgegaan! Helaas kon ik geen foto's plaatsen wegens een probleempje met de pc, dat ondertussen opgelost is. Vorige week stonden er donuts op het menu, die de jongens helemaal zelf mochten versieren: gesmolten chocoladeglazuur (wit en bruin) en een aantal potjes strooisels uit de Hema. En smullen deden ze ook deze keer weer!
Het recept vind je hier.

Pannekoeken

2010-02-16T13:12:00.003+01:00

Gisteren reed ik met de jongens naar het shoppingcentrum, omdat Wolf nog een paar kadobons van de Fnac had van zijn verjaardag. Terwijl Wolf daar zijn keuze maakt, trakteer ik Draak en Beertje op iets lekkers in de koffieshop van de Hema. Draak kiest een ijsje, Beertje een pannekoek.
Even later zit Beertje gelukzalig van zijn pannekoek te smullen als hij zegt: "Mama, mmmmm, lekker! Maar die jij maakt zijn nog lekkerder. Want een pannekoek, dat is liefde!" Waarop Draak antwoordt: "Ja, en mama, dat is blijheid."
Mijn dag kon niet meer stuk.

Carnaval

2010-02-12T08:38:00.003+01:00

Vandaag is het carnaval op school. Beertje gaat als Luigi Ferrari, autotechnieker (met bijbehorende gereedschapskoffer). Draakje heeft als codenaam Dragon, gevechtsvliegtuigpiloot (ja, ze hebben hier ook al naar Top Gun gekeken). Beide overalls kocht ik voor een habbekrats op Kapaza.

En vandaag heb ik een dochter! Ik zou ze zo nooit over straat sturen, als ze ècht mijn dochter was ;o) . Wolf heet vandaag Tamara ;o) . Is ze niet knap? Zijn vrienden lachten zich een breuk toen hij buitenkwam, maar hé, hij wou dit helemaal zelf hoor! Ik heb het nog uit zijn hoofd willen praten, maar als ze :p het in haar hoofd heeft, heeft ze het niet in haar gat :p .

Draakje en de zwemwedstrijd

2010-02-11T08:11:00.002+01:00

Af en toe krijg je zo eens iets te zien/horen waarna je denkt: "Hé, we doen dat toch niet zo slecht als ouders!"
Na het probleemjaar van Draakje vorig schooljaar gaat het dit jaar ongelooflijk goed. Hij heeft nog wel eens zijn momenten, maar over het algemeen gaat het dus vlotjes. Hij heeft onlangs geweigerd om zijn boekbespreking voor de klas te brengen, maar dat was weer van 'angst'. Een gesprekje (en eens samen voorbereiden) met hem heeft dat opgelost!
Gisteren was er een zwemwedstrijd. Hij wou heel graag meedoen. Dat alleen al deed me de wenkbrauwen eens optrekken, maar hé, ik kan dit alleen maar aanmoedigen! Dus deed Draakje gisteren mee met de zwemwedstrijd, dook hij - hoofd eerst - in het water (wat hij vorig jaar niet durfde! En hij was niet meer in een zwembad geweest sinds eind september!) en werd 3de (van 4) in zijn reeks. Maar het belangrijkste: hij heeft er plezier aan gehad!
Toen we er na de wedstrijd over praatten zei hij: "Mama, ik was wel even bang toen ik in het water gedoken was, want het was heel erg diep. Maar toen dacht ik aan jou, en toen werd ik kalm! En toen ging het vanzelf!" Waar ik vorig jaar nog fysiek aanwezig moest zijn om hem gerust te stellen kan hij dit nu zelf. Ik denk dankbaar terug aan de paardentherapie, dat is bij Draakje echt wel een schot in de roos geweest.

Toen we nadien weer huiswaarts gingen, huppelde hij bijna van plezier. En ik hoor hem verzuchten: "Aaaah, wat hou ik van mijn leven!" En ik krijg het warm in mijn hart, en ik denk "hé, zo slecht doen we het toch niet!"

Woensdag kinderkookdag

2010-02-11T07:52:00.001+01:00

afgelast wegens zieke mama.

WKKD5/2010: Pannekoeken

2010-02-03T18:47:00.001+01:00

Gisteren was het lichtmis, en traditioneel worden er dan pannekoeken gegeten. Maar dat hebben we uitgesteld tot vandaag. En zo heeft Beertje helemaal zelf pannekoekenbeslag gemaakt, en bakten de jongens om beurten de pannekoeken. Ze hebben dat goed gedaan, en de pannekoeken smaakten achteraf eens zo goed ;o) .

WKKD4/2010: Peekesstoemp

2010-01-27T19:21:00.002+01:00

Vandaag koos Draak voor 'peekesstoemp met visjes", wortelpuree met gebakken wijtingfilet.

14 begot!!!

2010-01-27T13:51:00.002+01:00

14 jaar geleden zat ik daar met een pakje baby in mijn armen.....vandaag gaat Wolf naar de cinema met....zijn lief!!! Waar zijn al die jaren naartoe gevlogen? Hoe kom ik ineens aan een zoon met een lief? Ik voel me helemaal nog niet oud genoeg om al een zoon met een lief te hebben! Aaarghhhh! Dat doet me beseffen dat ik ooit ook schoonmoeder zal zijn....hellup!

14

2010-01-26T16:47:00.002+01:00

Vandaag 14 jaar geleden had ik al 22 uur niets meer gegeten. En als ik toen had geweten dat het nog tot de middag erop zou duren voor ik weer een deftige maaltijd zou krijgen, zou ik tussen 2 weeën in wel ergens een pizza gaan halen zijn, denk ik ;o) . Bevallen in een staatsziekenhuis in Italië, het was een hele belevenis. Maar toch ben ik dankbaar dat het bij 1 keer is gebleven en dat ik de 2 andere bevallingen in de "beschaafde" wereld heb mogen meemaken.
Vanavond om 23u59, 14 jaar geleden maakte ik kennis met mijn oudste zoon, die ineens liet zien dat hij net zo "dwars" kan zijn als zijn mama door met zijn armpje te blijven haken, met héél wat draadjes in mijn lijf als gevolg; en 3 weken zitten op een zwembandje.
Vandaag 14 jaar geleden perste ik - samen met dat hummeltje - het laatste beetje onbezorgdheid mee naar buiten. Ik kreeg er een pracht van een baby, een pak verantwoordelijkheid en een buidel-zonder-bodem schuldgevoel voor in de plaats.
Vandaag 14 jaar geleden was ik niet meer enkel meisje-vrouw-echtgenote....maar ook - en vooral - mama! Het was het moeilijkste en het mooiste dat ik ooit was, dat ik nog ben.
Vandaag 14 jaar, volop puberend, tegen schenen schoppend, op de grond stampend, rebels en tegendraads...en soms ook lief en knuffelend. Vandaag 14 jaar, weer een jaartje dichter bij "de jaren van verstand". Soms hoopte ik dat het wat sneller ging.....dikwijls wou ik dat het wat trager ging. Vandaag denk ik terug aan toen...denk ik vooruit aan ooit.
Gelukkige verjaardag vandaag, mijn grote Wolf. Ik wens je een jaar "vol leven".

Beertje bakt voor Haïti

2010-01-20T19:42:00.005+01:00

Op de school van de jongens worden morgen koekjes en cake verkocht ten voordele van Haïti. Natuurlijk willen zij ook graag zelfgemaakte koekjes meenemen, maar Draakje ging bij een vriendje spelen, Wolf ging ook liever iets anders doen en dus bleef alleen Beertje over. Hij heeft dan ook helemaal zelf deze muffins gebakken, een halve lading gevuld met nutella, de andere helft met aardbeienconfituur. Getest en goedgekeurd voor verkoop!

WKKD3/2010: Krok meneer

2010-01-20T17:20:00.002+01:00

Geen croque monsieur voor mijn jongens, maar "krok meneer" ;o) . Het verschil? Bruin brood ipv wit, verder niets! Het heeft hen gesmaakt.

WKKD2/2010: Fropskottel en antipasto

2010-01-13T19:29:00.002+01:00

Vandaag maakten we Fropskottel uit het boek van Roald Dahl (recept hier). Draakje wou graag een antipasto maken en gaf me een boodschappenlijstje mee. Hij maakte helemaal zelf gerookte zalmrolletjes, gevuld met rauwkost en op de prikkertjes 2 olijven. 't Was lekker! Beertje hielp ondertussen met aardappelen schillen.

In de ban van mijn ring, eindelijk!

2010-01-11T15:39:00.003+01:00

Ik heb er lang op moeten wachten, maar eindelijk is hij er, mijn ring! De 2 dunne ringen werden 1 massieve ring, maar de 3 cirkels met de jongens hun geboorte-stenen komen eens zo mooi uit. Wat ben ik er blij mee! Ik heb beslist van hem dag en nacht aan te houden, zoals mijn trouwring, en hem alleen uit te doen bij "vuile" werkjes. De geboorte-stenen zijn niet de "hoofdstenen" voor de jongens hun geboortemaand of dag, maar komen wel voor in de lijsten met stenen voor geboortemaanden en/of horoscopen. Uiteindelijk ben ik een beetje creatief moeten zijn om ze mooi bij elkaar te laten passen èn op bruikbaarheid. Aventurijn was bv. ook een mogelijkheid, maar was volgens de juwelier te zacht om in een juweel te kunnen zetten. Van rechts naar links zie je op de foto's: Aquamarijn (Waterman - januari - Wolf), Agaat (tweelingen, mei, Draakje) en Topaas (schorpioen - november - Beertje). Ik ben meer dan tevreden met mijn prachtige ring!

Daar gaan we weer!

2010-01-08T16:03:00.002+01:00

Het was geleden van eind oktober. De eerste dubbele oor- en keelontsteking van het jaar is een feit. It sucks, ook in 2010. Ik kruip met mijn kersenpitje terug onder het fleecen dekentje op de zetel. Slaapwel!

WKKD1/2010: Gumglotters

2010-01-06T17:08:00.002+01:00

Recept uit: "Het Grote Griezelkookboek" van R. Dahl
Gumglotters zijn toffee's (karamelsnoepjes).

De terugkeer van "Woensdag: Kinderkookdag"

2010-01-06T16:57:00.004+01:00

Kinderkookdag was een leuk initiatief, maar terwijl zij met haar kinderen lustig verder deed, gaven mijn kinderen het al snel op. Ik kreeg ze niet meer gemotiveerd, en uiteindelijk gaf ik het ook op. Tot ik onlangs naar Plat Préféré keek, over Roald Dahl. En toen realiseerde ik me wat er fout was gegaan: ik wou gewoon avondeten maken, maar voor kinderen is dat saai! Ik vroeg me af wat ik met kinderkookdag wou bereiken: moesten mijn jongens de volgende Sergio Herman of Heston Blumenthal worden? Nee, ik wou vooral dat ze ervaren hoe leuk koken kan zijn, opdat ze later met plezier in de keuken zullen staan. En dus heb ik het concept helemaal omgegooid: de kinderen zouden eender wat mogen kiezen: of het nu om een ontbijt, een 4-uurtje of lunchgerecht ging, het maakt niet uit. Ik zorg wel dat er een volwaardige maaltijd op tafel komt, en willen ze daar ook bij helpen dan is dat leuk meegenomen. En omdat die aflevering over Roald Dahl me op het goede spoor had gezet, offerde ik mijn kado-bon van DSBoekhandel op, om er zijn "Het Grote Griezelkookboek" mee te kopen. Buiten het feit dat het eens niet gaat om afgelijnde recepten ('tussendoortje', 'lunchgerecht',...) zijn de namen ook nog eens onbegrijpelijk. That's the way we like it :D

De kop is er al af maar toch...

2010-01-02T15:07:00.001+01:00

Dit leer je dan zoal op de bakkerschool

2009-12-19T17:04:00.002+01:00

Ik volg sinds september de opleiding brood- en banketbakkerij. We hebben al veel geleerd intussen. En vandaag bakte ik een taart op bestelling, voor een verjaardag. Een taart die ik al dikwijls heb gebakken, maar die er nooit echt mooi uitziet. Maar dat leer je dan op die opleiding hè, hoe je zo een taart mooi kan afwerken. En dus werk ik de lekkere maar eenvoudige nutellacake en werk ik die mooi af, zoals ik het op school heb geleerd: met een mooi blinkende chocoladecoulis, met dunne streepjes witte chocolade, en met witte chocolade 'plakjes'. En om het helemaal af te werken, een witte chocolade cirkel met in bruine chocola "Happy Birthday" erop. Zo, dat geeft voldoening! Ik hoop dat K er blij mee is!

Winterprik

2009-12-17T13:30:00.005+01:00

Toen Draakje en Beertje deze ochtend naar school vertrokken vielen de eerste sneeuwvlokjes. Daarnet zijn ze terug naar school vertrokken....met de slee!

Ik kan daar echt van genieten, van die sneeuw; maar ik heb dan ook wel veel geluk dat ik de deur niet uit moet en tegenwoordig veel van thuis uit werk. Voor de mensen die het verkeer moeten trotseren is dit natuurlijk niet zo'n ideaal weer. Maar voor de kinderen is het een mooi voorproefje van de kerstvakantie!

Kerstswappen - deel 2

2009-12-17T13:17:00.002+01:00

Zonet ging de bel weer en daar was swapje nummer 3, eentje van mijn "babbelforum". Deze kreeg ik van creatieve duizendpoot en mede-zeepster Qwinta. De jongens waren net thuis om te lunchen, en die hebben natuurlijk mee geholpen met het uitpakken. En weerom is het een leuk verwenpakketje geworden!

Een rol kerstelijk WC-papier voor "familie plezier" (humhum, hopelijk wenst ze ons geen bruikgriep ofzo toe ;o) ). Siliconen muffin-vormpjes voor kookplezier; een 'moodlight' kaarsje voor de gezelligheid; en voor het bad- en plonsplezier: 2 perfect ronde bruisballen (wat ben ik jaloers!!! Ik krijg ze tegenwoordig niet meer mooi rond :s ), een potje badkaviaar, een prachtig roos zeepje (met mijn naam in gestempeld) en een superleuke zeester-spons. Merci Snuf!

KF kerstswap

Kerstswappen - deel 1

2009-12-15T18:46:00.004+01:00

Dezer dagen doe ik mee aan verschillende swaps, vooral met thema "Kerstmis" natuurlijk. Een eerste kerstswapje (van het 'swappersforum') kreeg ik al een tijdje geleden aan, allemaal kleine pakjes waarvan ik elke week eentje mag opendoen, het laatste met kerstmis zelf.
Vandaag kwam een tweede pak - uit Nederland - aan, en wàt voor een pak!!! Een pak van mijn Secret Santa van het zeepforum. Nu is het aan mij om te raden van wie ik het pak kreeg ;o) . Genieten jullie even mee van al mijn pràchtkado's? Een zeepketting met hartjes, een handdoek met mijn naam op, een zakje lavendel, 2 zeepjes, 2 boeddhazeepjes, een potje lipbalsem (pepermunt, lekker fris), een glazen stolpje met 'sweet scrub', 2 zakjes badkaviaar, 2 soy wax bonbons en een tablet voor een voetbad. Wat een zalig verwenpakket!

Natuurlijk stuur ik voor elk pak dat ik ontvang er ook eentje zelf op. Maar ik ben weer vergeten foto's te maken van de pakjes die ik tot nu toe heb opgestuurd :/

Sinterpiet en Zwarte Klaas

2009-12-06T20:17:00.003+01:00

Onze jongens zijn alle 3 "van hun geloof gevallen". Ze weten wie Sint en Piet 'zijn'. En dus was ik een beetje bang dat de magie van die Sinterklaasochtend ook verloren zou zijn. Maar daar hebben man en ik iets op gevonden: we organizeerden (dankzij een tip van enkele forumleden) een zoektocht. Ten eerste hadden ze ècht geen flauw idee wat ze wel zouden krijgen; ze hadden - op onze vraag - lijstjes gemaakt, terwijl wij beslisten dat de Wii Fit misschien toch wel iets voor ons zou zijn, ook al zwoeren we ooit dure eden dat er nooit ofte never gaming consoles bij ons binnen zouden komen; maar voor de Wii maken we dus een uitzondering.
Schoentjes werden gisterenavond gezet en met gespitste oren gingen ze "slapen". En mama en papa bereidden de zoektocht stilletjes voor. De dozen werden ingepakt (Wii console, Wii balance board en Wii Fit Plus DVD, alles samen gekocht voor een schappelijke prijs dankzij een promotie bij een grote winkelketen) en een extra 'foppakje' werd ook ingepakt (enkele pakjes speelkaarten). Op de tafel bij hun schoenen zetten we enkel de chocolade en snoepgoed en in het midden een ballon. In die ballon hadden we de eerste tip voor hun zoektocht gestopt.
Deze ochtend kwamen we allemaal samen naar beneden, de jongens vol verwachting. De beduusde blikken in hun ogen spraken boekdelen en ik hoorde een teleurgesteld: "Hoe, waar zijn onze kadootjes?" De ballon werd achteloos opzij gegooid, maar we vestigden de aandacht er toch maar op. Wolf had eerst door dat er iets in de ballon zat en liet hem ploffen. Een briefje dwarrelde eruit met volgende cryptische tip: "Ra ra ra waar zijn de kadootjes? Je vindt een tip in de lade onder jullie 'venster op de wereld'". Daar moesten ze toch even over nadenken, maar plots loopt Beertje naar de TV en kijkt in de lade eronder: jawel, hij vond het eerste (fop)pakje met nog een tip! We hadden de jongens duidelijk gemaakt dat de pakjes pas open mochten als we ze allemaal hadden. Dus concentreerden ze zich op de volgende tip: "Zoek verder in de 'drukkerij'...of is het 'wasserij'? Jullie truitjes hangen er naast elkaar op een rij (of 10)": in onze buro staat zowel een printer (drukkerij) als een droogrekje, waar de spullen ophangen die niet in de droogkast mogen (wasserij). Hier viel Draakje zijn eurocentje het eerst en hop, daar gingen we. En jawel, een groot pak met daarop een ballon stond hen op te wachten naast de printer. Weer mocht Wolf de ballon doorprikken, tip nr. 3 werd door Draakje gelezen: "Wat zegt 'tok' en draait in het rond? Ze krijgt het er lekker warm aan haar kont!" Na even denken dacht Wolf aan ons oventje, waar we regelmatig kip-aan-'t-spit in maken. En weer een pakje en een ballon. De laatste tip: "Het laatste pakje ligt lekker zacht en warm, maar van slapen komt niet veel in huis met dat ge'ding-ding' van dat rare creatuur met het kleine pietje". En Draakje had al snel door dat het pak in de kast tussen hun dekbedovertrekken van Crazy Frog moest liggen.
En dan mochten ze alledrie samen de pakjes opendoen. Wat was het zalig om de verrassing op hun gezichten te zien! Heel de dag mochten we nog bedankjes ontvangen, en daarnet, toen ze naar boven hun pyama's moesten gaan aandoen, kwamen ze nog eens zeggen wat een leuke Sinterklaasdag het toch wel was vandaag....eentje om nog lang te herinneren.

Dag droom

2009-11-26T12:28:00.003+01:00

Al verschillende dagen voel ik me niet goed: de pijn in mijn lijf is tot de nde macht verhoffen en ik zwicht minstens eens per dag voor de lokroep van de pijnstillers. De nachten slaap ik - "dankzij" spierontspanners - een diepe slaap, maar de pijn dringt ook hier door en 's ochtends word ik versuft wakker. Ik luister naar mijn lijf en doe het rustig aan, ik weet ondertussen dat ertegen vechten nutteloos is want de weerbots is eens zo erg. En dus toog ik vandaag naar de huisarts voor nog maar eens een dosis ontstekingsremmers. En schrijft hij me in één trek een paar dagen thuis, wegens volledig "gebetonneerd". En zo breng ik de dag door in bed, of op de zetel onder een zacht dekentje met een warm kersenpitje. En ondertussen zie ik al het werk dat op me staat te wachten en word ik er toch lichtjes wanhopig van....
Op dagen als deze vraag ik me af hoe lang ik nog redelijk zal kunnen functioneren, blijven werken (al is het maar halftijds), mijn hobby's blijven uitoefenen. En op dagen als deze besef ik maar al te goed dat een eigen zaak (Luna's Cake & Cookies, een winkeltje à la Taartenfee of Koekjesfee) voor altijd een droom zal blijven, een utopie. Want iets héél graag willen is niet genoeg, helaas. En hoe graag ik erover droom, het al helemaal voor me zie, de pijn en het gebrek aan energie zetten me op een dag als vandaag weer heel snel met beide voeten stevig op de grond.

5 november 2002, 00u15

2009-11-05T09:24:00.002+01:00

Na een half uur persen lukte het me eindelijk....en daar was hij, mijn kleine (grote!) Beertje. 4,55 kg, 53,5 cm lang en een lief, zacht stemmetje. En nu is hij al 7 *zucht*, afgedroogd 24,5 kg, 1m30 lang en schoenmaat 32, hij leeft op grote voet mijn Beertje. Lang en smal, en nog steeds even knuffelig. Maar met een ijzersterk karaktertje, hij weet héél goed wat hij (niet) wil!
Gelukkige verjaardag, mijn lieve knuffelbeertje, we maken er samen een leuke dag van!

Ongeveer op dit uur, 7 jaar geleden

2009-11-04T18:52:00.002+01:00

kreeg ik de eerste èchte wee die de bevalling van Beertje zou inluiden. Na verschillende "valse starten" was een 'duwtje in de rug' (in de vorm van een baxter met weeënopwekkers) nodig om alles eindelijk goed in gang te zetten, maar dan ging het ook vooruit. Oh, wat herinner ik me mijn wanhoop nog, omdat ik 10 dagen overtijd was gegaan, terwijl mijn gynecoloog me al maanden op voorhand had bezworen dat ik de berekende bevallingsdatum (26 oktober) hoogstwaarschijnlijk niet zou halen. Ik ga nooit bevallen, ik ga voor eeuwig en altijd als een walvis op het droge rondwaggelen! Ik wist toen ook wel dat het niet kon, maar het voelde wel zo aan. En meer dan eens dacht ik tijdens de bevalling ook: ik krijg die er nooit uit, ik krijg hem er niet uiuiuiuiuit! maar ook dat lukte uiteindelijk wel, al zal het niet meer vandaag zijn ;o)

Kinderen van deze tijd

2009-11-04T15:47:00.002+01:00

Ik ga net even naar de slager voor wat broodbeleg met Draak en Beertje. De winkel van onze slagerij is net helemaal vernieuwd, en Draak was er sindsdien nog niet geweest. Beertje wel, dus bereid hij zijn broer alvast even voor:
"Draak, de winkel heeft een hele grote upgrade gehad!" en Draak reageert even enthousiast: "Ja, amai, da's een hele upgrade hè, die winkel is echt mooi geworden!". 't Zijn echt kinderen van hun tijd....

In de ban van mijn ring

2009-10-27T19:30:00.002+01:00

Ik krijg een ring, van mijn Liefste. Ik had het er al een paar keer over gehad, dat ik graag een ring zou hebben die onze 3 kinderen symboliseert. En ik mocht dus ene gaan kiezen voor mijn verjaardag. Ik ging langs bij een juwelier/juwelenontwerper in de buurt en gaf hem een vage uitleg over "3 ringen ineen, of zoiets, ik weet het niet goed" en de juwelier ging eens rondkijken voor mij.
Ondertussen gingen er een paar weken voorbij en ik hoorde niets meer van de juwelier, dus dacht ik dat ik best zijn geheugen eens ging opfrissen.
Gisteren dacht ik aan de juweeltjes die ik voor mijn eerste communie kreeg: een zegelring met initiaal, armbandje met naam en geboortedatum en kettinkje met heel vroom hangertje. Toch spijtig dat die juweeltjes al die jaren verstopt liggen in een kluisje? Hé, waarom laat ik dààr geen originele ring van maken? Een ring met goud uit mijn kindertijd, die mijn 3 eigen kinderen symboliseert! Een zoektocht op het internet geeft me inspiratie over hoe hij er mag uitzien. En dan vertrek ik met goud en tekeningen naar de juwelier. Hij ziet het helemaal zitten: 2 smalle ringen die verbonden worden door cirkels, in 3 van die cirkels een steen die bij de horoscoop van de jongens hoort. Ik kreeg een richtprijs, en als mijn Liefste het daar mee eens is, kan de juwelier aan de slag. Tegen de feestdagen zou hij klaar zijn.

2 Zetels zijn niet genoeg

2009-10-23T17:27:00.003+02:00

Toch niet voor 3 zieken. Ik begon gisteren, met een ontsteking van de bovenste luchtwegen. Wolf kloeg 's avonds ook over hoofd- en keelpijn en ging gisteren zonder zeuren om 19u slapen! En Beertje wekte me deze ochtend door om 6u45 zijn maaginhoud in de WC-pot te deponeren. En dus lag Beertje op de ene zetel en Wolf op de andere...en moest ik me in een hoekje proppen. Gelukkig is Wolf deze namiddag op zijn bed gaan liggen, dan had ik de 2-zit voor mij alleen.
Niet leuk voor Liefste: hij komt vanavond terug van een zakenreis en komt thuis in een huis vol zieken. Gelukkig houdt Draak nog stand, hopelijk wordt hij ook niet ziek!

Troost eten

2009-10-22T13:00:00.003+02:00

Omdat ik ziek ben (al heeft dat helaas zelden invloed op mijn eetlust) en omdat het zo'n slecht weer is, en ik helemaal alleen thuis zit en me dus een beetje *bweu* en zielig voel, heb ik nood aan troost-eten. Een gewoon boterhammetje met beleg is niet goed genoeg. Ik kijk eens rond in mijn voorraadkast en mijn oog valt op een blik "Baked Beans" (witte boontjes in tomatensaus). Net wat ik nodig heb! Ik had er graag nog rookworstjes bij gedaan, maar helaas zit daar lactose in. Maar een bordje warme boontjes met een zachte bruine boterham (zonder korstjes voor de pijnlijke keel) kan toch zo'n goed doen. En ook vanavond staat er troost-eten op het menu: gebakken patatjes, roer- of spiegelei en tomaatjes erbij. En dan de patatjes "soppen" in het eigeel, zoals vroeger thuis, toen ik nog kind was. Eenvoudig, maar zo lekker!
Pudding en rijstpap zijn nog zo'n "comfort food". En als het vanillepudding is, mag hij zelfs nog lauw zijn! Nee, geen ijs voor mij, geef mij maar lauwe vanillepudding ;o) . En wat is jou favoriete troost-eten?

Honest Scrap Award

2009-10-22T11:12:00.003+02:00

Van hANdgemaakt kreeg mijn zeepblogje een award. Heel erg bedankt daarvoor, An! Ik ben er stiekem best wel trots op, want ze zet mij tussen een hele lijst creatieve mensen.

De regels:
1. Bedank de persoon die hem je stuurt (bij deze gebeurd)
2. Vertel 10 dingen over jezelf
3. Geef de award door aan 9 anderen

10 dingen over mezelf dus....euh....
1. Ik ben doodsbang van spinnen. Het is niet rationeel, ik wéét dat die beestjes mij niet zullen bijten/opeten/vreselijke dingen met mij doen. Maar als ik zo'n beest zie krijg ik hartkloppingen en breekt het zweet me uit...een pure paniekreactie, een 'fight or run' gevoel...mijn gevoel zegt meestal wel RUN, maar als ik geen dappere spinnendoder in de buurt heb doe ik het toch zelf!
2. Ik ben een stresskip. Ik kan soms onnozel van mezelf worden omdat ik zit te 'semmelen', zelfs al is er geen directe aanleiding tot zenuwachtigheid!
3. ik hou van koken en bakken (èn van lekker eten), knutselen, breien, zeep maken; ik hou ook erg veel van luieren. Soms word ik fysiek "gedwongen" tot nietsdoen, maar net dan zou ik natuurlijk liever breien/zepen/handwerken.
4. Ik heb geen groene vingers. De enige planten die gedijen in mijn huis zijn mijn orchideën en 3 kaapse viooltjes. Die doen het dan weer uitzonderlijk goed. Elke andere plant gaat hier dood, omdat ik nogal eens vergeet om ze water te geven.
5. Ik kan ongegeneerd onnozel doen, eens goed uit de bol gaan, kei-hard meezingen met liedjes die ik graag hoor, staan shaken op een hit uit mijn jeugdjaren. Meestal thuis, terwijl mijn jongens eens met hun ogen rollen. Zingen doe ik ook in mijn auto...onlangs betrapte ik me echter op het meezingen in de supermarkt. Dat vond ik toch iets te ver gaan.
6. Ik ben een zachtgekookt eitje, kan soms ongevoelig of hard overkomen, maar vanbinnen in mij zit een héél zacht hartje. Zeker als het op kinderen aankomt, of op onrechtvaardigheid. Of op mensen die pijn lijden, psychisch en/of lichamelijk. Ik ben een watje...
7. Ik ben ook een verschrikkelijke chaoot en sloddervos. Ik leg dingen soms zo goed weg (om ze zeker niet kwijt te doen) dat ik niet meer weet waar ik ze gelegd heb *roloog*. Dat laatste is genetisch, mijn mama heeft dat ook :p
8. Ik heb een man uit de duizend, wat zeg ik? Uit de miljoenen! Een echte man, die toch niet vies is van huishoudelijk werk. Hij brengt orde in mijn chaos en rust in mijn hoofd. Ik ben nog steeds - na 10 jaar al ondertussen - stapelverliefd op hem. Ik ben met mijn gat in de boter gevallen en besef het maar al te best.
9. Ik vind dit niet makkelijk, nog eentje te gaan...
10. Ik ben blij dat ik er vanaf ben :p

Wie krijgt van mij de award? Eventjes neuzen in mijn Google Reader lijst....

1. Mede-zeepster (en creatieve duizendpoot) Soapy Snuffie
2. Veerle, omdat ze haar Sprokkels zo mooi verwoordt
3. Kruimel, omdat ook zij de Kruimels van haar leven zo mooi weet neer te schrijven.
4,....9: wie zich geroepen voelt mag hem meekapen naar zijn blog!

Fietstassen

2009-10-13T17:26:00.002+02:00

Mijn eigen fiets is al een hele tijd gepimpt met leuke fietstassen, maar dat ook de jeugd interesse in die dingen heeft wist ik niet. Tot ik deze ochtend in volle 'schoolspits' naar de huisarts fietste. Toen ik een tiener was moest ik er niet aan denken om mijn knalrode Hollandse Fiets te behangen met fietstassen! Het enige dat mijn bagagedrager 5 dagen per week ontsierde was mijn grijze Delsey aktentas (dat dan weer wel ;o) ). Maar fietstassen zijn blijkbaar hip. Meisjes, maar ook jongens, rijden er mee rond. Ze zien er ook zo leuk en fleurig uit, met bloemetjes, stipjes, strepen en in alle kleuren, de felste eerst. En handig neem ik aan, als je eens iets extra mee moet ipv alleen je boekentas. Het levert alvast een kleurrijk straatbeeld op.

Koffiekoeken

2009-10-13T15:21:00.004+02:00

Wie nu het filmpje van één of andere provider van digitale TV verwacht is eraan voor de moeite. Wie honger heeft kijkt beter niet verder. Deze koffiekoeken maakte ik gisteren op school. Net echte hè! Dat zijn het ook, natuurlijk, èchte koffiekoeken, bijna zoals die van de bakker. Bijna, omdat deze wel volledig lactose-vrij zijn. Ook dat kan, op onze cursus. Ik neem gewoon telkens een bus lactose-vrije melk mee ;o) . Dat ze gesmaakt hebben bewijst het feit dat de jongens er zowel als ontbijt als dessert-na-de-lunch van gegeten hebben! Het heeft wel iets decadents om op een doordeweekse dinsdag wel 2 keer op een dag koffiekoeken te eten, gewoonlijk is het iets "typisch zondags". Op de foto 1 koffiekoek van elke soort die we gisterenavond gebakken hebben.

Stop to run

2009-10-07T14:03:00.003+02:00

Deze ochtend had ik mijn wekelijkse kine-beurt. Ik vermelde eens terloops dat mijn schenen toch wel pijn doen als ik loop. De kinesiste wou dadelijk naar mijn benen kijken, want blijkbaar is dat toch niet normaal. En dus is er vandaag aan mijn benen gewerkt i.p.v. mijn rug/schouders/nek. Ik kreeg er een loopverbod bij, gratis en voor niets. Blijkbaar is het beenvlies van beide benen ontstoken: door de schokken van het lopen komen er kleine scheurtjes en bloeduitstortinkjes in dat beenvlies (daarom voelt het aan als een ferme blauwe plek), die dan gaan ontsteken. Ik moet absoluut schokken vermijden en mag ook geen teensletsen, "slippers" of te losse schoenen dragen. Thuis moet ik zelfs zoveel mogelijk blootvoets lopen.
Maar dit wil nog niet zeggen dat ik zomaar het bewegen moet opgeven. Flink doorstappen mag wel, nordic walking was ook een optie. Dus laat ik vanaf nu Liefste rondjes rond mij lopen, terwijl ik flink doorstap ;o) .

Nog één jaartje op tram 3

2009-10-06T14:47:00.004+02:00

Mijn abonnement op tram 3 is voor de laatste keer met een jaartje verlengd. En dat moest ik vandaag vieren met een ritje naar ikea. Een stukje armer, maar met volle armen kwam ik weer thuis. Dat kan goed doen, zo'n verjaardagsstrooptochtje ;o) . Die spullen zijn ook zo veelzijdig! In de RVS-kruidenpotjes-met-deksel zag ik ideale potjes om mijn zelfgemaakte scheerzeep in te doen. De houten zeephoudertjes zijn mooi om bij een kado-verpakking met mijn zeepjes te voegen. En de RVS-wasmand die groot genoeg is om een week was van 3 opgroeiende jongens in te doen past (eindelijk) in onze badkamer.

Hoe het met het lopen gaat? Wel, het gaat, al is het niet al te snel. Maar ik ga stilletjes aan toch wel wat vooruit. Ik zal nog niet direct het Start-to-Run schema moeten volgen, want meer dan 2 minuten aan één stuk lopen lukt me nog steeds niet. Maar dat mag ik ook niet verwachten. We blijven lopen, man en ik samen. Het is "ons" half uurtje. De jongens blijven liever thuis en mogen dan ongestoord TV kijken (ze worden al groot hè!). En man en ik genieten van die 30 minuten fysieke inspanning en mentale rust, van de herfstgeuren en -kleuren in het bos, van elkaar.

Genieten...

2009-09-27T17:07:00.003+02:00

...van de kussen van manlief, als hij vrijdag terug thuis komt van een hele week Ierland;
...van de gezichten van onze jongens, als ze papa thuis zien als ze van school komen;
...van dat half uurtje lopen in het bos, alleen wij 2, de prachtige herfstkleuren van de bomen, de lekkere herfstlucht, een wegspringend konijntje;
...van samen met onze jongens naar een totaal onbenullige film te kijken, samen op de zetel onder het dekentje;
...van de jongens in bed stoppen, wetende dat mijn Liefste beneden op me wacht;
...van naast elkaar op de grond te liggen luisteren naar de poëtische teksten en mooie muziek van Leonard Cohen, alleen met een zoutlampje en kaarsjes aan;
...van lepeltje-lepeltje in bed te liggen voor we ons "op onze goeie kant" draaien om in slaap te vallen;
...van het besef dat hij naast me ligt, als ik 's nachts heel even wakker word;
...van de "weekend-routine": de boodschappen, de was, klusjes,...;
...van lekker lang in bed liggen op zondagochtend, terwijl de jongens beneden TV kijken;
...van wafeltjes bakken, omdat mijn mannen dat zo graag lusten;
...van de smullende gezichten van de jongens.

Minder genoot ik van het feit dat Liefste weerom vertrokken is voor een hele week - Duitsland deze keer. Ik sla me er wel door, die week zonder hem, met onze 3 jongens. Ik geniet nog wel van alle kleine en grote dingen. Maar het genieten is steeds zoveel intenser als hij erbij is. Het gemis is nu al voelbaar....dat het maar weer snel vrijdag is!

Kippenvel

2009-09-23T14:34:00.002+02:00

In juli gingen liefste en ik naar het concert van Leonard Cohen in het sportpaleis. Puur kippenvel was het toen. Vandaag is de concert-CD (dubbel-CD van het concert in Londen, zelfde setlist als het concert in Antwerpen) aangekomen en nu zit ik hier weer met kippenvel. Wat een stem heeft die man! En Beertje zit hier boekjes te lezen en geniet mee. Geniet ook even met ons mee.

Natuur en Wetenschap: Het Zwin

2009-09-22T20:45:00.000+02:00

Brood- en banketbakkerij

2009-09-22T19:40:00.002+02:00

Sinds vorige week ga ik terug naar school. Niet overdag, maar elke maandagavond. Ik volg bij Syntra de opleiding "Brood- en Banketbakkerij". Niet omdat ik van plan ben om een bakkerij te beginnen, maar wel om eventueel andere plannen te verwezenlijken in een niet-te-verre toekomst. De cursus duurt 3 jaar, dus kan ik nog wel even dromen van die plannen, maar ondertussen ben ik dus met plezier aan de cursus begonnen. Vorige week hadden we een inleiding en wat theorie over veiligheid en hygiëne. Maar gisteren zijn we erin gevlogen: we bakten een witbrood en een botercake. Omdat onze meester het belangrijk vindt dat we weten hoe een goed deeg voelt, hebben we dat manueel gedaan. D.w.z. brooddeeg met de hand kneden, cakebeslag in een kom met de garde. Stevige armspieren krijg je er wel van...en mijn kinesiste heeft haar werk weer gehad om mijn schouders terug wat los te krijgen.
Supertrots ben ik op mijn witbrood, dat van de meester de meeste punten kreeg. En Draak, die zo kieskeurig is wat brood betreft, heeft het geproefd en goedgekeurd. Speciaal voor mijn jongens deed ik cacao noch appels in de cake en vandaag hebben ze ervan gesmuld! Die zijn er alvast niet rouwig om dat mama voor bakker leert *lol*. En ik vind het prachtig dat je toch nog zoveel kan leren over dingen die ik eigenlijk al jaren doe. Nu leer ik het als een èchte professional.

Pruimenjam

2009-09-22T19:32:00.002+02:00

In augustus hebben we de pruimenboom van mijn mama leeggeplukt. Wat een hoop pruimen zijn daar toen afgekomen!!! Alleen al in onze wasmand zat er ong. 40 kilo, en we hadden dan al een wasmandje naar mijn oma gebracht. Een deel hebben we gewassen, gehalveerd en ingevroren, van het grootste deel hebben we confituur gemaakt.
Deze creatieve dame-met-pit (en medezeepster) maakte prachtige labeltjes voor mijn confituurpotjes.

Ik vond een leuk stofje in mijn kast en knipte lapjes met een gekartelde schaar. Een leuk lintje erom en een simpel potje confituur wordt te mooi om in de kast te zetten ;o) .

Over lopen, duren brol, fietsbellen en een ziek jongetje

2009-09-07T20:33:00.005+02:00

Veel te vertellen, maar weinig tijd. Het schooljaar is goed begonnen voor onze jongens. Wolf heeft deze week al projectweek, op de lagere school was er al info-avond en Draak en Wolfje doen het goed in de klas.
Het lopen gaat ook héél goed! Dankzij een paar tips van mijn kinesiste ("doe alsof je een kroontje op je hoofd hebt, dus niet omhoog kijken! En armen zo laag mogelijk houden.") heb ik bijna geen last meer van mijn schouders. En - na 6 keer gaan lopen - begin ik me toch al een beetje fitter te voelen.

Vandaag ging ik na school met de jongens naar de kermis, dat had ik hen gisteren beloofd. Man man, de crisis laat zich ook hier voelen! 5 euro voor wat eendjes vangen, 4 euro om wat ballen te gooien, en de "prijzen" die de jongens ervoor mochten kiezen waren van het type "brol, broller, brolst". De keuze is dan ook nog eens zo gelimiteerd dat het een half uur duurt voor ze iets gekozen hebben: voor meisjes roze glitterdingen, voor jongens geweren, zwaarden en andere wapens. En eigenlijk mogen ze van mij geen wapens kiezen...maar wegens gebrek aan keuze zijn ze toch allebei met een pijl-en-boog setje thuis gekomen.
Onderweg naar huis heb ik me - nog maar eens - geërgerd aan voorbij stekende fietsers. Niet dat ik er iets op tegen heb dat fietsers ons voorbij rijden; jongste zoon rijdt aan zo'n slakkengangetje dat ik niet anders verwacht. Maar waarvoor dient die fietsbel op elke fiets eigenlijk? Niet om te gebruiken, blijkbaar, want we werden verschillende keren geruisloos voorbij gestoken. En met 2 jonge kinderen die nogal eens durven slalommen op het fietspad vind ik dat levensgevaarlijk. Waarom bellen mensen niet even met die fietsbel, om aan te geven dat ze voorbij gaan steken? Dan kan ik mijn jongens waarschuwen dat ze netjes rechts moeten houden, i.p.v. de voorbijstekende fietsers van de baan te rijden.
En dan nog een laatste nieuwtje, vers van de pers...Beertje is ziek. Tot het avondeten had hij niets, tijdens het avondeten kloeg hij van hoofdpijn, na het avondeten lag hij bleekjes op de zetel.....en dan lag plots het avondeten in de WC. Arm Beertje, zo ziekjes....dat wordt waarschijnlijk een dagje thuisblijven morgen. Hopelijk is hij snel weer beter.

Sleutelkind

2009-09-02T11:34:00.003+02:00

Sleutelkind, zo noemde men - in mijn jonge tijd, toen ik nog naar school ging dus - lagere schoolkinderen die een huissleutel mee hadden naar school, kinderen wiens mama niet op hen zat te wachten thuis, als de school uitwas. Van naschoolse opvang was er toen nog geen sprake (toch niet waar ik naar school ging). Ik was zelf niet één van die kinderen, ik had het geluk dat mijn mama wel thuis was als mijn zus, broer en ik van school kwamen. Mijn mama werkte wel, maar niet fulltime. Maar niet alle kinderen hadden dat "geluk", sommige mama's moesten wel fulltime werken en hadden geen grootouders of andere familie die de kinderen konden opvangen. En dus kreeg het sleutelkind een huissleutel en bleef het alleen thuis tot mama en/of papa thuis kwamen. Er werd meewarig over gesproken, er werden artikels in kranten en items in het nieuws aan gewijd.

Vanaf morgen heb ik ook sleutelkinderen. OK, ze moeten niet elke dag alleen naar huis, het zal maar af en toe moeten. Normaal komt Nonna de kinderen nl. afhalen van school op donderdag. Maar Nonna is nog op vakantie in Sicilië en ik kan morgen echt niet vroeger naar huis. Dus heb ik een sleutel laten bijmaken en krijgt Draak die morgen mee. Ze kregen al instructies: samen naar huis komen (op elkaar wachten!), thuis zal een 4-uurtje voor hen klaarstaan (niet vergeten, mama!) en mogen ze, tot ik een uurtje later thuiskom, met hun Nintendo spelen. Huiswerk maken is voor als ik thuis ben. Zo trots als een pauw is Draak, omdat hij een huissleutel krijgt. Ze kijken er al naar uit, vooral omdat het betekent dat ze met hun spelletjes mogen spelen. En als ze daarmee bezig zijn horen of zien ze niets en hebben ze zeker geen tijd om ruzie te maken. Ze weten hoe de telefoon werkt en hoe ze me kunnen bellen. En de buurvrouw is thuis.

Het is weer zo'n stap vooruit, weer een stukje loslaten. Het hoort erbij, bij het opgroeien. En toch heb ik maar een klein hartje.

En we zijn weer vertrokken!

2009-09-01T19:32:00.002+02:00

De vakantie is omgevlogen en eigenlijk mocht hij van mij best nog wat langer duren. Maar nee, de school is vandaag terug begonnen. Draak stond te springen om terug naar school te mogen, en vooral om weer wiskunde te mogen doen. Beertje had een iets meer afwachtende houding, zoals gewoonlijk kijkt hij eerst de kat wat uit de boom. Wolf was hypernerveus: hij moest pas om 9u30 op school zijn en stond uitzonderlijk al om 8u30 klaar!
De dag is goed verlopen voor alledrie: de vertrouwde gezichten van de vertrouwde 'maten' bij Wolf op school, Beertje zit naast zijn beste vriend en Draakje had een leuke dag, ook al had hij nog geen wiskunde. Maar hij was wel de eerste die huiswerk had: een taak ivm de herkomst en betekenis van zijn voor- en familienaam.

Paradox van de dag

2009-08-29T16:13:00.002+02:00

Gaan lopen om me beter in mijn vel te voelen, maar dan ontstekingsremmers en pijnstillers moeten nemen om de pijn in mijn schouder wat te verzachten.
Ik ben al 2 keer gaan lopen met manlief en het doet goed. De 2de keer (gisteren) wel pijn in mijn kuiten, maar na een heerlijke massage van Liefste ging dat al beter. Maar elke keer gaat mijn linkerschouder zo'n pijn doen....het is mijn allerzwakste plek, maar ik had niet verwacht dat het zo'n pijn zou gaan doen door te gaan lopen.
Ik heb deze ochtend arnica-spray en -gel gekocht. Morgen na het lopen direct aanbrengen op mijn schouders en hopelijk kan ik zo de pijn toch wat reduceren. En daarna flink laten masseren door Liefste met een crème op basis van kruiden-extracten die allemaal goed zouden moeten zijn voor spieren en gewrichten.
Ik hoop dat de pijn betert zodra ik wat conditie heb opgebouwd...ik vraag me alleen af hoe lang dat zou duren...